Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie 28 października 2009 r. oddalił skargę A. J. (dalej jako skarżący) na postanowienie Komendanta Głównego Policji z [...] maja 2009 r., którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia przez skarżącego odwołania (k. 17 akt).
Odpis ww. wyroku z uzasadnieniem oraz prawidłowym pouczeniem o sposobie i trybie jego zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego został doręczony skarżącemu 28 grudnia 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - karta 31 akt, podpisane osobiście przez skarżącego).
W dniu 21 stycznia 2010 r. (data stempla urzędu pocztowego – k. 33 akt), tj. z zachowaniem terminu do wniesienia, skarżący złożył sporządzoną i podpisaną przez siebie skargę kasacyjną od ww. wyroku Sądu z 28 października 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.), cytowana dalej jako p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. W myśl art. 175 § 2 p.p.s.a. przepis § 1 tego artykułu nie znajduje zastosowania, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Ponadto skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych oraz rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 p.p.s.a.).
Natomiast stosownie do treści art. 178 p.p.s.a., Sąd obowiązany jest odrzucić na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną niedopuszczalną z przyczyn określonych w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do takich przyczyn należy m.in. sporządzenie skargi kasacyjnej wbrew dyspozycji wyżej cyt. przepisu art. 175 § 1 p.p.s.a., tj. sporządzenie jej przez nieuprawnioną osobę.
W rozpoznawanym przypadku skarżący - nie będąc adwokatem, ani radcą prawnym, jak również osobą wskazaną w art. 175 § 2 p.p.s.a. – wniósł skargę kasacyjną sporządzoną i podpisaną przez siebie. Tym samym nie zastosował się do wymogu przymusu adwokacko - radcowskiego, o którym mowa w art. 175 § 1 p.p.s.a. - stawianego dla skutecznego dokonywania tej czynności procesowej, wobec czego skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.