Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego po rozpoznaniu wniosku J. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji, powyższa decyzja została odebrana przez skarżącego w dniu 9 maja 2016 r.
Pismem z dnia 9 czerwca 2016 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa), merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Polega ono m.in. na sprawdzeniu czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu określonego w art. 53 § 1 ppsa.
Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, iż przedmiotowa decyzja została odebrana przez skarżącego w dniu 9 maja 2016 r. Skarżący powinien wnieść skargę do Sądu za pośrednictwem organu w trzydziestodniowym terminie, którego bieg kończył się w dniu 8 czerwca 2016 r.
Skarga została nadana przez skarżącego w urzędzie pocztowym w dniu 9 czerwca 2016 r., a więc z uchybieniem ustawowo określonego terminu.
W myśl art. 58 § 1 pkt 2 ppsa Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie powoływanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.