Uzasadnienie
W dniu [...] marca 2013 r. M. D. (dalej także: "skarżący" lub "strona skarżąca"), działając za pośrednictwem organu odwoławczego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...], wydaną w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji. W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie.
Zarządzeniem z dnia 24 lutego 2014 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 320 złotych - w terminie 30 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia - pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został doręczony skarżącemu w dniu 17 marca 2014 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki - k. 86 akt sądowych).
Wpis sądowy w wysokości 320 złotych został uiszczony przez skarżącego w dniu 15 kwietnia 2014 r. (k. 88 akt sądowych).
Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, wskazując w uzasadnieniu orzeczenia, iż powodem takiego rozstrzygnięcia jest nieuiszczenie przez skarżącego wpisu sądowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia powyższego zarządzenia wzywającego do jego uiszczenia.
Pismem z dnia 10 czerwca 2014 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca stwierdziła, że została błędnie pouczona przez Sąd o terminie, w którym zobowiązana była uiścić żądany wpis od skargi, albowiem Sąd zamiast wskazać w wezwaniu termin 7 dni, wskazał termin 30 dni, do którego skarżący się zastosował.
Niezależnie od powyższego, skarżący M. D. - reprezentowany przez adwokata - pismem z dnia 3 lipca 2014 r. wniósł skargę kasacyjną na w/w postanowienie Sądu z dnia 8 kwietnia 2014 r. odrzucające skargę.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 16 grudnia 2014 r., skarżący - reprezentowany przez adwokata - pismem z dnia 7 stycznia 2015 r. poinformował, że podtrzymuje zarówno wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, jak również wniesioną skargę kasacyjną, wskazując jednocześnie, że w przypadku przywrócenia przez Sąd pierwszej instancji terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, strona cofnie skargę kasacyjną z uwagi na jej bezprzedmiotowość.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej także: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Jak stanowi przepis art. 87 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że do uchybienia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doszło bez winy skarżącego.
Nie ulega wątpliwości, że w stosunku do skarżącego, mającego miejsce zamieszkania w Polsce, znajdował zastosowanie siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego, przewidziany w art. 220 § 1 p.p.s.a. W tej sytuacji, skarżący, jako osoba działająca wówczas bez profesjonalnego pełnomocnika procesowego, powinien otrzymać precyzyjną i - co ważne - prawidłową informację od Sądu w tym przedmiocie.
Tymczasem, z akt sprawy wynika, że Sąd w zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi mylnie wskazał, że należy uiścić przedmiotowy wpis w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpisu tego zarządzenia.
Skarżący zastosował się do otrzymanej błędnej informacji Sądu o terminie do uiszczenia przedmiotowej opłaty, wnosząc należną kwotę 320 złotych we wskazanym terminie.
W konsekwencji powyższego działania strony skarżącej, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2014 r. odrzucił skargę, uzasadniając swoje rozstrzygnięcie nieterminowym uiszczeniem przez stronę wpisu sądowego.
Mając na względzie powyższe, należy uznać, że wskazane powyżej uchybienie w zakresie nieterminowego uiszczenia wpisu było wynikiem ewidentnego błędu Sądu, który w tym zakresie dopuścił się nieprawidłowego pouczenia w zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia wpisu. W tej sytuacji, nie sposób uznać, że strona skarżąca dopuściła się wspomnianego uchybienia formalnego ze swej winy.
W tym miejscu, należy zauważyć, że pogląd o niezawinionym przez stronę uchybieniu terminu w przypadku otrzymania błędnego pouczenia co do czynności procesowych znajduje potwierdzenie w dotychczasowym orzecznictwie sądowym (tak m.in. Naczelny Sąd Administracyjny /w:/ postanowienie z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt II OZ 853/11; podobnie: m.in. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 listopada 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 343/05, LEX nr 199545).
W świetle powyższych okoliczności, Sąd uznał, że uchybienie ustawowemu terminowi do uiszczenia wpisu sądowego nastąpiło bez winy strony skarżącej, co stanowi wystarczającą przesłankę przywrócenia terminu, o której mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. Jednocześnie, należy zauważyć, że wynikający z art. 87 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu został przez stronę skarżącą zachowany, bowiem za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu należy uznać datę 3 czerwca 2014 r., to jest datę doręczenia skarżącemu postanowienia o odrzuceniu skargi. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony drogą pocztową w dniu 10 czerwca 2014 r., a więc w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Z kolei czynność, której dotyczył rozpatrywany wniosek, została dokonana przez skarżącego jeszcze w dniu 15 kwietnia 2014 r.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.