Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 grudnia 2012 r. Wójt Gminy C. (skarżący w niniejszej sprawie) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie niewyrażenia zgody na instalację stacjonarnego urządzenia rejestrującego w pasie drogowym.
Wnioskiem z dnia [...] marca 2012 r., uzupełnionym pismem z [...] kwietnia 2012 r., Wójt Gminy C. zwrócił się do Głównego Inspektora Transportu Drogowego o wydanie zgody na lokalizację masztu wieżowego [...] z urządzeniem samorejestrującym wykroczenia drogowe polegające na przekraczaniu dozwolonej prędkości na drodze krajowej [...] w obszarze skrzyżowania z drogą wojewódzką nr [...]. Strona powołała się na Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 17 czerwca 2011 r. w sprawie warunków lokalizacji, sposobu oznakowania i dokonywania pomiarów przez urządzenia rejestrujące (Dz.U. z 2011 r. nr 133 poz. 770) oraz na ustawę z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2011 Nr 222. poz.1321). W uzasadnieniu wniosku strona wskazała na duże natężenie ruchu na skrzyżowaniu drogi krajowej nr [...] z drogą wojewódzką nr [...] i szczególe zagrożenie występowania w tym miejscu wypadków drogowych. Do wniosku został dołączony projekt stałej organizacji ruchu.
Główny Inspektor Transportu Drogowego pismem z dnia [...] września 2012 r. nr [...] nie wyraził zgody na instalację stacjonarnego urządzenia rejestrującego, bo jak podał rozpatrując wniosek w oparciu o posiadają dokumentację sprawy oraz warunki określonego w powołanym przez stronę Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 17 czerwca 2011 r., nie stwierdził wystąpienia okoliczności uzasadniających wyrażenie zgody na instalację urządzenia rejestrującego.
Pismem z dnia [...] września 2012 r. Wójt Gminy C. wezwał Głównego Inspektora Transportu Drogowego do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi, pismem z dnia [...] listopada 2012 r. organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...] września 2012 r.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na pismo Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2012 r. Wójt Gminy C. podniósł, że w jego ocenie w/w pismo jest aktem z zakresu administracji publicznej, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który jako wadliwy winien zostać uchylony.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Właściwość rzeczową sądów administracyjnych określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cyt. dalej jako "p.p.s.a") stanowiąc iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 p.p.s.a.).
Pismo z dnia [...] września 2012 r. będące przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismem nie mającym znamion aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 129g ust. 1 i 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1999 7 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137) ujawnianie za pomocą stacjonarnych urządzeń rejestrujących zainstalowanych w pasie drogowym dróg publicznych następujących naruszeń przepisów ruchu drogowego:
- a) przekraczania dopuszczalnej prędkości,
- b) niestosowania się do sygnałów świetlnych
- - z zastrzeżeniem art. 129b ust. 3 pkt 3 ww. ustawy, należy do Inspekcji Transportu Drogowego, która wnioskuje do zarządców dróg publicznych, z wyłączeniem dróg zarządzanych przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, o instalację lub usunięcie urządzenia rejestrującego albo obudowy na to urządzenie, z zastrzeżeniem iż w sprawach dotyczących urządzeń rejestrujących naruszenia przepisów ruchu drogowego o dopuszczalnej prędkości wniosek wymaga uprzedniego zasięgnięcia opinii właściwego komendanta wojewódzkiego Policji.
Stosownie do treści przepisu art. 20b ust. 2 ustawy zarządcy dróg instalują lub usuwają stacjonarne urządzenia rejestrujące lub obudowy na te urządzenia na wniosek Głównego Inspektora Transportu Drogowego lub z inicjatywy własnej, za zgodą Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
Z powyższych regulacji wynika że do kompetencji organu należy ujawnianie za pomocą stacjonarnych urządzeń rejestrujących zainstalowanych w pasie drogowym dróg publicznych naruszeń przepisów ruchu drogowego oraz nadzór na prawidłową instalacją ww. urządzeń.
W takim stanie rzeczy stanowisko organu w przedmiocie wydania zgody na instalację stacjonarnego urządzenia rejestrującego nie może być uznane jako akt lub czynność z zakresu z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Kognicji sądowej poddane są dopiero decyzje, postanowienia lub inne czynności jako akty podejmowane w konkretnej sytuacji i adresowane do zindywidualizowanych podmiotów, zaś zaskarżone pismo z dnia [...] września 2012 r. nie nosi znamion decyzji administracyjnej, czy też innego z aktów wymienionych w powołanych przepisach. Nie stanowi również czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.. Sprawa objęta niniejszą skargą nie podlega zatem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.