Uzasadnienie
P. S. (dalej też jako skarżący) wniósł w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz przedłożonych na wezwanie starszego referendarza sądowego dokumentów wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i małoletnim synem. Skarżący otrzymuje rentę w kwocie 969 złotych. Żona skarżącego, z tytułu zatrudnienia do końca czerwca 2015 roku uzyskiwała dochód w kwocie 1750 złotych brutto, natomiast aktualnie nie posiada stałego zatrudnienia. Dodatkowo żona skarżącego opiekuje się chorą matką. Skarżący oświadczył, że jego żona nie posiada rachunku bankowego, a żadna z osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym nie dysponuje oszczędnościami lub przedmiotami wartościowymi. Skarżący wskazał, że z samej renty bardzo trudno jest się utrzymać, w szczególności w sytuacji, w której na utrzymaniu pozostaje pobierający naukę syn.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, iż dochody uzyskiwane przez skarżącego w skali miesięcznej sięgają kwoty 969 złotych brutto. Jest to aktualnie jedyny dochód trzyosobowej rodziny. Z kwoty tej członkowie rodziny skarżącego muszą pokryć zarówno opłaty związane z utrzymaniem mieszkania, koszt wyżywienia, ubrań, czy też nauki syna. Tym samym stwierdzić należy, iż z uwagi na skalę dochodów uzyskiwanych w rodzinie wnioskodawcy, poniesienie przez skarżącego pełnych kosztów postępowania skutkowałoby uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla niego i członków jego rodziny.
W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.