Uzasadnienie
R. P. – skarżący w niniejszej sprawie, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu notarialnego z [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia uchwały w sprawie ustalenia wyniku egzaminu notarialnego.
W toku postępowania sądowego, skarżący w piśmie z [...] kwietnia 2017 r., stanowiącym zażalenie na postanowienie Sądu z 27 marca 2017 r., zawarł wniosek "o wyłączenie autora zaskarżonego orzeczenia i jego wspólników, gdyż są duże wątpliwości co do jego bezstronności".
Sąd ww. wniosek potraktował jako wniosek o wyłączenie sędziego i wezwał skarżącego do uzupełnienia jego braków formalnych, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania poprzez wskazanie z imienia i nazwiska sędziego, o wyłączenie którego wnioskuje oraz poprzez uprawdopodobnienie przyczyn uzasadniających żądane wyłączenie. Wspomniane wezwanie skarżący odebrał osobiście 6 maja 2017 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru w tej dacie, karta 141 akt).
Sąd zarządzeniem z 20 września 2017 r. pozostawił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego bez rozpoznania, ponieważ skarżący nie zastosował się do wezwania do uzupełnienia braków formalnych tego wniosku.
Z zachowaniem terminu skarżący zaskarżył zarządzenie z 20 września 2017 r., formułując w pkt 4 zażalenia ponowny wniosek "o wyłączenie autora zaskarżonego orzeczenia i jego wspólników, gdyż są duże wątpliwości co do jego bezstronności, rzetelności".
Także i ten wiosek Sąd potraktował jako wniosek o wyłączenie sędziego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Przepis art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369; dalej p.p.s.a.), przewiduje, że wyłączenie sędziego może nastąpić na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Zatem dla możliwości rozpoznania takiego wniosku konieczne jest jednoczesne wskazanie w nim z imienia i nazwiska osoby sędziego, o wyłączenie którego się wnioskuje oraz podanie konkretnej/konkretnych okoliczności, która/które w ocenie strony wnioskującej mogłaby/mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności tego konkretnego sędziego w danej sprawie. Brak któregoś z tych elementów powoduje zaś obiektywną niemożność rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego.
Jak wynika z akt niniejszej sprawy, wniosek, który Sąd obecnie bada, jest kolejnym w niniejszej sprawie zgłoszonym przez skarżącego. Oba wnioski brzmią przy tym identycznie – "o wyłączenie autora zaskarżonego orzeczenia i jego wspólników, gdyż są wątpliwości co do jego bezstronności" i oba zostały zawarte w zażaleniach.
Nadto Sąd ustalił, że zarządzeniem z 20 kwietnia 2017 r. (por. karta nr 130 akt) skarżący – w związku z pierwszym wnioskiem "o wyłączenia autora zaskarżonego orzeczenia i jego wspólników, gdyż są duże wątpliwości co do jego bezstronności", został skutecznie wezwany do uzupełnienia jego braków formalnych poprzez wskazanie z imienia i nazwiska sędziego, o wyłączenie którego wnioskuje oraz poprzez uprawdopodobnienie przyczyny uzasadniającej to wyłączenie. Zatem posiada on wiedzę, że aby żądanie wyłączenia sędziego mogło zostać poddane rozpoznaniu musi zawierać zarówno imię i nazwisko sędziego, jak i przyczynę uzasadniającą takie wyłączenie. Mimo to zgłaszając obecnie badany wniosek skarżący nie zawarł w nim ww. elementów.
Z uwagi na stwierdzoną bierność skarżącego, pomimo posiadanej przez niego wiedzy, jakie elementy musi zawierać wniosek o wyłączenie sędziego, Sąd obecnie badany wniosek potraktował jako ponowny wniosek o wyłączenie sędziego, który zgodnie z art. 22 § 4 p.p.s.a. podlega odrzuceniu jako niezawierający podstaw wyłączenia.
Mając na uwadze wskazane ustalenia, działając na podstawie art. 22 § 4 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.