Uzasadnienie
W dniu 17 marca 2017 r. M. K. – skarżący w niniejszej sprawie, wniósł do Sądu za pośrednictwem Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej Prezes NFZ), skargę na decyzję tego organu z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2012 r., ustalającej, że skarżący podlegał w okresie od [...] lipca 1999 r. do [...] lipca 2011 r. obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej.
Prezes NFZ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, wskazując między innymi, że w niniejszej sprawie doszło zarówno do niewyczerpania środków zaskarżenia, jak również do przekroczenia trzydziestodniowego terminu na wniesienie środka.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Przed rozstrzygnięciem kwestii dopuszczalności skargi wniesionej przez skarżącego należy wskazać, że na mocy ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 935; zwanej dalej ustawą nowelizującą) z dniem 1 czerwca 2017 r. dokonano zmian niektórych przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Jak stanowi art. 17 ust. 1 ustawy nowelizującej, do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym.
Z kolei w przepisie art. 17 ust. 2 tej ustawy wskazano, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
W świetle powyższego, skoro przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja Prezesa NFZ wydana w dniu [...] lutego 2017 r. to w niniejszej sprawie znajdą zastosowanie przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu obowiązującym przed dokonaną nowelizacją.
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak: zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją).
W niniejszej sprawie Prezes NFZ decyzją z [...] lutego 2017 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej, że skarżący podlegał w okresie od [...] lipca 1999 r. do [...] lipca 2011 r. obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej i winien był pouczyć skarżącego o prawie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie zaś skargi do sądu administracyjnego, bowiem ten środek przysługiwałby skarżącemu gdyby rozstrzygnięcie Prezesa NFZ zostało wydane po dniu 1 czerwca 2017 r., od którego obowiązują przepisy w treści nadanej ustawą nowelizującą.
W ocenie Sądu, z akt sprawy nie wynika, że skarżący w toku postępowania administracyjnego wystąpił do Prezesa NFZ z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Powyższe czyni wniesioną skargę niedopuszczalną z uwagi na brak wykorzystania wewnątrzadministracyjnego trybu kontroli.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z sytuacją niedopuszczalności skargi mamy do czynienia m.in. wówczas, gdy strona wniesie skargę do sądu bez wyczerpania środków zaskarżenia. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie skorzystała z przysługującego jej prawa zaskarżenia decyzji organu w trybie administracyjnym, a zatem nie wyczerpała przedsądowego trybu kontroli działalności organów administracji publicznej, wymaganego przez przepisy prawa. Takie postępowanie nie stanowi o dopełnieniu przez stronę wymogu wskazanego w treści art. 52 § 1 p.p.s.a., istotnego dla skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego, co uzasadnia jej odrzucenie.
Zdaniem Sądu, powyższego stanu rzeczy nie mogła zmienić okoliczność, że skarżący, wnosząc skargę zastosował się do błędnego pouczenia Prezesa NFZ zawartego w treści decyzji. Podkreślenia bowiem wymaga, że wadliwe pouczenie nie niweczy i nie może zmieniać ustawowo określonego porządku prawnego co do systemu środków zaskarżenia.
Mając na uwadze powyższe, działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.