Uzasadnienie
A. F. (dalej: "Skarżący") pismem z dnia [...] października 2023 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
Na podstawie zarządzenia, pismem z dnia [...] września 2024 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia ww. pisma, wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka obejmująca odpis powyższego zarządzenia (przesłana na adres strony skarżącej, na który skutecznie była doręczana inna korespondencja sądowa, vide: k.
- 23) – była dwukrotnie awizowana (w dniach: [...] września 2024 r. i powtórnie [...] września 2024 r.), a następnie zwrócona do Sądu – jako niepodjęta w terminie (vide: k. 34 akt sądowych).
Zarządzeniem z 14 października 2024 r. wezwanie uznane zostało za doręczone – w trybie przepisu art. 73 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "P.p.s.a.") – z dniem 30 września 2023 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął [...] października 2024 r. Skarżący nie uzupełnił wymaganego wpisu od skargi (vide: k. 33 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie zaś do art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Powyższa regulacja stanowi, iż opłacenie pisma (skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu.
Z okoliczności faktycznych badanej sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia z 28 sierpnia 2024 r., doręczono w trybie prawnej fikcji doręczenia. Wskazaną fikcję doręczenia przyjmuje się w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., pod warunkiem, że adresat został dwukrotnie powiadomiony o pozostawieniu przesyłki na okres 14 dni w placówce pocztowej. Stosownie, bowiem do treści art. 73 § 1 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Według § 2 tego przepisu, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
Z kolei, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Zgodnie natomiast z art. 73 § 4 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w przytoczonym powyżej art. 73 § 1 - § 4 P.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata.
Przedmiotowa przesyłka zawierająca wezwanie nie została podjęta w terminie 14 dni od dnia pierwszego awiza. W związku z powyższym nastąpił zwrot przesyłki do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do Skarżącego. Przesyłkę pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 30 września 2024 r. (vide: k. 34 akt sądowych). Termin do wykonania wezwania upłynął z dniem 7 października 2024 r. Pomimo wezwania Skarżący nie uzupełnił braku fiskalnego skargi.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.