Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] Główny Inspektor Farmaceutyczny utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w W. z dnia [...] listopada 2012. r. nr [...], którą:
- 1) nakazał M. Sp. z o.o. z siedzibą w O. (dalej: także skarżąca) zaprzestania prowadzenia reklamy aptek ogólnodostępnych o nazwie "[...]", zlokalizowanych na terenie województwa [...] w M. przy ul. S. [...], w P. przy ul. L. a oraz ich działalności za pomocą magazynu "[...]", rozpowszechnianego w formie drukowanej oraz w Internecie za pomocą strony internetowej www. [...]
- 2) nałożył na M. Sp. z o.o. z siedzibą w O. karę pieniężną w wysokości 2000 złotych;
- 3) nadał punktowi nr 1 zaskarżonej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.
Zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona skarżącej w dniu 15 lutego 2013. r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych).
Skarżąca złożyła w dniu 22 marca 2013 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem GIF, skargę na w/w. decyzję.
Powyższa skarga nie została podpisania, zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 10 maja 2013 r. wezwał skarżącą spółkę do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie przez uprawnioną osobę (Prezesa O. O.). Powyższy brak formalny został uzupełniony w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona skarżącej spółce w dniu 15 lutego 2013 r., zatem ustawowy termin 30 dni do złożenia skargi upłynął w dniu 18 marca 2013 r.
Skarżąca złożyła skargę w dniu 22 marca 2013 r. (vide: k. 5 akt sądowych), a więc z naruszeniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
W związku z powyższym, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.