Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej do tutejszego Sądu przez M. S. jest decyzja Urzędu Patentowego RP z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] wydana na podstawie art. 90 ust.1 pkt 3 i ust.4 oraz art. 245 ust.1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz.1117, ze zm), dalej jako p.w.p., utrzymująca w mocy decyzję tego organu z dnia [...] października 2008r. stwierdzającą wygaśnięcie z dniem 9 lutego 2008 r. patentu oznaczonego numerem [...] z powodu nieziszczenia w przewidzianym terminie opłaty za 9 rok ochrony.
Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] Urząd Patentowy RP udzielił na rzecz skarżącego M. S. patentu na wynalazek "[...]" pod warunkiem uiszczenia przez zgłaszającego opłaty za pierwszy okres ochrony patentowej obejmujący 1-3 rok ochrony, liczony od 9 lutego 2000 r.
Oplata za okres obejmujący 1-3 rok ochrony została przez skarżącego uiszczona w terminie. Na skutek wniesionej opłaty Urząd Patentowy RP dokonał wpisu do rejestru patentowego o udzieleniu skarżącemu patentu pod numerem [...].
Pismem z dnia [...] października 2007 r. skarżący wniósł o zwolnienie od opłaty za 6,7,8 rok ochrony.
Urząd Patentowy RP postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007 r. uwzględnił powyższy wniosek i zwolnił stronę od uiszczenia opłaty za 6,7, 8 rok ochrony.
Decyzją z dnia [...] października 2008 r. znak [...]. Urząd Patentowy RP na podstawie art. 90 ust.1 pkt 3, ust.2 i 4 w zw z art. 224 ust.4 p.w.p stwierdził wygaśnięcie przedmiotowego patentu z dniem 9 lutego 2008 r. z powodu nieuiszczenia w terminie opłaty za 9 rok ochrony.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący wskazał, że błędnie wyliczył datę w której był zobowiązany uiścić stosowną opłatę za 9 rok ochrony.
Decyzją z dnia [...] maja 2009r. nr [...] Urząd Patentowy RP utrzymał w mocy wcześniejszą decyzję stwierdzającą wygaśnięcie patentu. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że z dokonanych ustaleń faktycznych wynika, że ostatnim dniem ósmego roku ochrony wynalazku był dzień 9 lutego 2008r. a więc podstawowy termin do uiszczenia opłaty okresowej za kolejny 9 rok ochrony upływał w tym dniu, a to ze względu na treść art. 244 ust.2 p.w.p. Organ podniósł, że dodatkowy 6- miesięczny termin wynikający z przepisu art.224 ust.4 zd. 1 p.w.p. do dokonania opłaty wraz z opłatą dodatkową w wysokości 30% należnej opłaty upłynął dla skarżącego w dniu 9 sierpnia 2008 r. Ponieważ M. S. również w tym dodatkowym terminie nie uiścił opłaty za 9 rok ochrony zdaniem organu w przedmiotowej sprawie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do wydania decyzji stwierdzającej wygaśnięcie przedmiotowego patentu z dniem 9 lutego 2008 r.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. S. wskazał, że był nieświadomy wydania decyzji o udzieleniu patentu i o terminie do wniesienia opłaty, gdyż odbiór wszystkich listów poleconych kwitowała jego chora żona, która nie przekazywała skarżącemu korespondencji a o terminach do wniesienia opłat dowiedział się dopiero z decyzji o wygaśnięciu patentu.
Na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2010 r. pełnomocnik skarżącego ustanowiony przez Sąd z urzędu na wniosek złożony przez M. S. popierał skargę.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości zarówno materialnych jak i procesowych aspektów stosunku administracyjnoprawnego, skonkretyzowanego w zaskarżonej decyzji. Dla wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu niezbędne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwaną dalej p.p.s.a. (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm).
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Patent na wynalazek "[...]" został udzielony w okresie obowiązywania ustawy Prawo własności przemysłowej. Korzystanie z patentu rodzi konieczność uiszczania opłat za kolejne okresy ochronne w określonych ustawowo terminach (art. 222 i nast. p.w.p.). Nieuiszczenie zaś opłaty okresowej w wymaganym terminie powoduje wygaśnięcie patentu i daje Urzędowi Patentowemu kompetencję do wydania decyzji stwierdzającej to wygaśnięcie (art. 90 ust. 1 pkt 3 i ust. 2). Zgodnie bowiem z art. 90 ust.1 pkt 3 p.w.p. patent wygasa na skutek nieuiszczenia w przewidzianym terminie opłaty okresowej.
W sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 2-4, Urząd Patentowy wydaje decyzje stwierdzające wygaśnięcie patentu (art. 90 ust.2p.w.p).
W myśl art.224 ust.1 p.w.p. termin do uiszczenia opłaty jednorazowej za ochronę lub opłaty za pierwszy okres ochrony, określonej w decyzji o udzieleniu patentu, prawa ochronnego lub odpowiednio prawa z rejestracji, wynosi trzy miesiące od daty doręczenia wezwania. Jednocześnie zgłaszający może uiścić opłatę za dalsze rozpoczęte okresy ochrony lub opłatę wymaganą do przedłużenia ochrony na okresy rozpoczęte przed tym terminem.
Natomiast stosownie do ust.2 art. 224 p.w.p. który to przepis ma zastosowanie w sprawie niniejszej, gdyż chodzi opłatę za 9 rok ochrony, opłaty za dalsze okresy ochrony są uiszczane, z zastrzeżeniem ust. 1, z góry, nie później niż w dniu, w którym upływa poprzedni okres ochrony.
Stosownie zaś do art. 224 ust.4 p.w.p. opłaty, o których mowa w ust. 2, można uiszczać również w terminie sześciu miesięcy po upływie terminu określonego w ust. 2, przy równoczesnym uiszczeniu opłaty dodatkowej w wysokości 30% opłaty należnej. Termin ten nie podlega przywróceniu
Z przedstawionych regulacji wynika również, że ustawa nie dopuszcza przywrócenia terminu podstawowego, określonego w art. 224 ust. 2 p.w.p. Podmioty, które nie uiściły opłaty okresowej w terminie podstawowym, mogą uniknąć skutków związanych z niedopełnieniem tego obowiązku (art. 90 ust. 1 pkt 3) wnosząc opłatę w terminie dodatkowym. Tym samym termin dodatkowy do uiszczenia opłaty, przewidziany w art. 224 ust. 4 p.w.p. spełnia funkcję podobną do instytucji przywrócenia terminu (podstawowego) - v. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2007r. sygn. akt II GSK 304/06.
Zdaniem Sądu, w rozpatrywanej sprawie organ prawidłowo uznał, że ostatnim dniem 8 roku ochrony wynalazku był 9 lutego 2008r. a zatem termin o jakim mowa w art. 224 ust.4 zd. 1 upływał w tym dniu. Również prawidłowo organ obliczył termin dodatkowy z art. 224 ust.4 p.w.p. wskazując, że skarżący mógł wnieść stosowną opłatę (powiększoną o 30 %opłaty należnej) do dnia 9 sierpnia 2008 r.
Bezsporne jest, że skarżący nie uiścił opłaty w żadnym z powyższych terminów.
Zarzuty M. S. zawarte w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie mogą prowadzić do uwzględnienia skargi.
Jak wynika z akt sprawy, już po dacie wydania decyzji o udzieleniu patentu M. S. złożył do organu wniosek o zwolnienie od opłat za 6,7,8 rok ochrony wynalazku. Z powyższego wniosku opatrzonego datą [...] października 2007 r. wynika, że M. S. posiadał wiedzę o treści decyzji o udzieleniu przedmiotowego patentu. We wniosku tym skarżący wskazał bowiem, że okres ochrony wynalazku rozpoczął się 9 lutego 2000 r. Tak więc nie można uznać za uzasadnione twierdzenie zawarte w niniejszej skardze, że M. S. dowiedział się o terminach do wniesienia opłat dopiero z decyzji o wygaśnięciu patentu, którą doręczono skarżącemu w dniu 9 czerwca 2009 r.
W tym stanie rzeczy skargę należało na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalić jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.
Z uwagi na to, że M. S. został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych i ustanowiono dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, Sąd przyznał na rzecz adw. O. P. ze środków budżetowych WSA w Warszawie kwotę 732 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej – w tym 600 złotych tytułem kosztów zastępstwa oraz 132 zł tytułem 22% podatku od towarów i usług.