Uzasadnienie
A. K. wniosła w dniu 10 czerwca 2006 r. odwołanie od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2006 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 3900 złotych za przekroczenie dopuszczalnych nacisków osi.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2006 r. na podstawie art. 134 k.p.a. Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż warunkiem skuteczności czynności procesowej jaką jest wniesienie odwołania, jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2006 r. została doręczona A. K. w dniu 25 maja 2005 r., natomiast odwołanie wniosła w dniu 10 czerwca 2006 r., tym samym uchybiła terminowi do wniesienia odwołania, który upłynął w dniu 8 czerwca 2006 r. Strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu.
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. K., zwana dalej skarżącą, wniosła o przywrócenie terminu do odwołania. W uzasadnieniu wskazała, iż decyzję otrzymała w dniu 29 maja 2006 r. w związku z czym zachowała ustawowy termin do wniesienia odwołania. Do skargi załączyła pismo z Urzędu Pocztowego w P., z którego m.in. wynika, iż list polecony o numerze nadania 20085 został doręczony skarżącej w dniu 29 maja 2006 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe argumenty. Dodatkowo podniósł, iż z dokumentów wytworzonych przez pocztę można jedynie wywnioskować, iż w dniu 29 maja 2006 r. została doręczona stronie jakaś przesyłka, niestety niewiadomo jaka, w szczególności nie wynika z nich, że była to ta decyzja od której wniesiono odwołanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 z 2002 r. poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższego postanowienia nie zaś według kryteriów słusznościowych.
Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153 poz. 1270- dalej zwaną p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż jest ona zasadna.
Stosownie do art. 134 k.p.a. organ odwoławczy w drodze postanowienia stwierdza uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy obowiązany jest w postępowaniu wstępnym zbadać czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym terminie tj., zgodnie z art. 129 § 2 kpa stanowiącym, iż odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Doręczenie to czynność materialno-techniczna, z dokonaniem której prawo wiąże niekiedy określone skutki prawne a podstawowym skutkiem prawnym doręczenia jest rozpoczęcie biegu terminu do dokonania określonej czynności prawnej np. wniesienie odwołania. Oznacza to, iż organ odwoławczy jest zobowiązany do badania także czy odwołanie zostało wniesione w terminie, oraz do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w niezbędnym zakresie.
Należy podnieść, iż zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 7 kpa obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie jest kompleksowe i wyczerpujące wyjaśnienie stanu sprawy, natomiast zasady określone w art. 77 kpa i art. 80 kpa ustanawiają obowiązek zebrania i rozpatrzenia w wyczerpujący sposób całego materiału dowodowego oraz właściwej jego oceny. Materiał dowodowy zebrany w sprawie powinien być kompletny tj. dotyczący wszystkich okoliczności faktycznych, które mogą mieć znaczenie w sprawie. Organ naruszając zasady ogólne musi się liczyć z tym, iż w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego jego działania lub zaniechania zostaną uznane za niezgodne z prawem.
Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, iż jak wynika z akt, organ administracji dysponuje oryginałem zwrotnego poświadczenia odbioru, z którego wynika, iż przesyłkę poleconą skarżąca odebrała w dniu 25 maja 2006 r. Na dokumencie tym widnieje numer decyzji, od której skarżąca wniosła odwołanie. Niemniej jednak, z odpowiedzi na reklamację Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego z dnia 16 października 2006 r. dotyczącą listu poleconego nr 20085 nadanego w dniu 25 maja 2006 r. pod adresem skarżącej wynika, iż przedmiotowy list został doręczony adresatce w dniu 29 maja 2006 r. W ocenie Sądu okoliczność, iż istnieją dwa dowody doręczenia przedmiotowej przesyłki z różną datą nie oznacza, że organ może wybrać tę z datą bardziej mu pasującą. Do zadań organu należało ustalenie, jaka przesyłka została doręczona skarżącej w dniu 29 maja 2006 r., w szczególności czy była to decyzja organu I instancji.
W świetle powyższych wywodów należy uznać, iż organ administracji nie wyjaśnił sprawy w sposób wymagany przez art. 7, art. 77 kpa.
Biorąc pod uwagę powyższe rozważania Sąd stanął na stanowisku, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa procesowego mogącym mieć wpływ na wynik sprawy i jako wadliwe winno być wyeliminowane z obrotu prawnego.
Rozpoznając ponownie sprawę organ odwoławczy rozważy wskazane wyżej okoliczności.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1270) orzekł jak w sentencji.
Na zasadzie art. 152 tej ustawy Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia.