Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 5

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 31 maja 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 1424/21

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Sławomir Kozik przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 31 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi D. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym

Sentencja

postanawia:

  1. stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu

Uzasadnienie

Pismem z 8 kwietnia 2021 r. D. K. (dalej "skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lutego 2021 r., [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 2000 złotych, za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.

W podstawie prawnej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lutego 2021 r., wskazano m.in. art. 92a ust. 1, 3 i 7 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2140).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a.") wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. W postępowaniu sądowym obowiązuje zasada, że do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, co wynika z art. 13 § 2 p.p.s.a.

Niezależnie od powyższego, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości (art. 13 § 3 p.p.s.a.).

W rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 15 maja 2012 r., zmieniającego rozporządzenie z 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. z 2012 r., poz. 604, dalej "Rozporządzenie") odmiennie zostały uregulowane kwestie (niż wynika to z art. 13 § 2 p.p.s.a.) odnośnie właściwości miejscowej wojewódzkich sądów administracyjnych do rozpoznawania niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Zgodnie z § 1 Rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżący prowadzi działalność gospodarczą pod firmą: "Usługi transportowe [...]" pod adresem: ul. K. [...],[...],[...] P.. Z informacji na stronie internetowej http://kody.poczta-polska.pl wynika, że kod pocztowy [...] jest przypisany do miejscowości P. położonej w powiecie [...], województwo wielkopolskie.

Wskazać w tym miejscu należy, że Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozporządzeniem z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r., nr 72, poz. 652) utworzył czternaście wojewódzkich sądów administracyjnych, wśród których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wskazał jako właściwy dla obszaru województwa wielkopolskiego.

Stosownie do art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

W tym miejscu Sąd zwraca uwagę, że przepisy przytoczonego wyżej Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 15 maja 2012 r. zawierają uregulowania mające na celu usprawnienie i przyspieszenie rozpatrywania szeroko rozumianych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego przez wojewódzkie sądy administracyjne. Oczywistym następstwem przekazania spraw z wojewódzkich sądów administracyjnych pozostałym, właściwym według Rozporządzenia miejscowo ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania strony wojewódzkim sądom administracyjnym będzie szybsze rozpoznanie spraw w postępowaniu sądowoadministracyjnym pierwszej instancji, dogodniejszy dla stron dostęp do sądów rozpoznających ich sprawy i pełniejsza realizacja konstytucyjnej zasady prawa do sądu, która obejmuje również prawo do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP).

Z racji tego, że zaskarżona decyzja z [...] lutego 2021 r. została wydana na podstawie m. in. art. 92a ustawy o transporcie drogowym oraz mając na uwadze powyższe uregulowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał się niewłaściwym miejscowo do jej rozpoznania. W związku z tym przekazał sprawę sądowi właściwemu miejscowo, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. - orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.