Uzasadnienie
W dniu [...] czerwca 2006 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącej spółki - P. z/s w W. - adwokat A. H., złożył skargę na decyzję Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych z dnia [...] maja 2006 r. Nr [...] w przedmiocie zakazu ogłaszania, udostępniania lub rozpowszechniania informacji reklamowych oraz nakazu zamieszczania sprostowań.
Następnie pełnomocnik skarżącej w dniu [...] lipca 2006 r. faksem przesłał do Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych pismo procesowe z dnia [...] lipca 2006 r., w którym cofnął w całości skargę z uwagi na "zaakceptowanie" przez skarżącą w całości treści zaskarżonej decyzji oraz wniósł o zwrot uiszczonego wpisu w kwocie 100 złotych (słownie: stu złotych). W/w pismo cofające skargę organ złożył do Sądu wraz ze skargą, odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w dniu [...]lipca 2006r..
Z uwagi, iż skarga oraz pismo cofające ją zostały podpisane i wniesione przez adwokata A. H., który nie przedstawił pełnomocnictwa upoważniającego go do zastępowania skarżącej spółki przed sądami administracyjnymi, Sąd pismem z dnia [...] sierpnia 2006 r. wezwał go do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej na dzień udzielenia pełnomocnictwa, o którym mowa powyżej, tj. pełnego odpisu z KRS.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak wynika z akt sądowych sprawy wezwanie do usunięcia braków zostało doręczone na adres pełnomocnika skarżącej spółki dnia [...] sierpnia 2006 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru podpisane przez osobę uprawnioną do odbioru przesyłek - karta 19 akt). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków zaczął bieg w dniu [...] sierpnia 2006 r. i bezskutecznie upłynął dnia [...] sierpnia 2006 r. (dzień [...] sierpnia 2006 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy), zatem skarga podlega odrzuceniu.
Ponadto należy również podnieść, iż zgodnie z treścią art. 221 p.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie skarga podlegała opłacie stałej w wysokości 200 złotych, stosownie do § 2 ust 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), którą adwokat A. H. reprezentujący skarżącą zgodnie z art. 219 § 2 p.p.s.a. obowiązany był uiścić gotówką, w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie lub na rachunek bankowy tutejszego Sądu. Pełnomocnik skarżącej uiścił jedynie 100 złotych (słownie: sto złotych) tytułem wpisu od skargi (dowód - karta 18 akt), a zatem nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku wynikającego z cyt. przepisów.
Na gruncie niniejszej sprawy na uwagę zasługuje fakt, że § 5 ust. 2 przywoływanego powyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., który stanowił, iż wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie, został skreślony w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. sygn. akt SK 11/05 (Dz. U. z 2006 r., Nr 45, poz. 322). Trybunał Konstytucyjny uznał bowiem, iż § 5 ust 2 cyt. rozporządzenia jest niezgodny z art. 221 p.p.s.a oraz z art. 2 Konstytucji RP. W uzasadnieniu wyroku Trybunał Konstytucyjny wskazał, iż "...przepis rozporządzenia stanowi, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie, co pozostaje w sprzeczności z regulacją ustawową. Art. 221 p.p.s.a. wyraźnie bowiem stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej".
Zatem wpis od skargi - bez wzywania - powinien być uiszczony przez adwokata lub radcę prawnego w takim terminie, jaki jest dopuszczalny do złożenia pisma podlegającego takiemu wpisowi (por. postanowienie SN z dnia 16 maja 1969 r., sygn. akt III CRN 136/69; tak też SN w uchwale z dnia 25 września 1970 r., sygn. akt III CZP 58/70, OSNCP 1971, nr 9, poz. 146 oraz T. Woś - Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa, 2005 r., str. 608). Ponadto należy zaznaczyć, iż pełnomocnik strony będący adwokatem lub radcą prawnym ma obowiązek nie tylko przedsięwziąć wszystkie niezbędne czynności zapewniające wpłynięcie należnej opłaty na konto sądu, lecz ponadto wykazać, że opłata do sądu wpłynęła.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 221 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.
O zwrocie stronie skarżącej uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a..