Uzasadnienie
Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego, po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2007 r. nakładającą na S. sp. z o.o. z siedzibą w W. karę pieniężną w wysokości 10 000 zł. za wykonywanie przewozów okazjonalnych w krajowym transporcie drogowym z naruszeniem zakazu umieszczania na pojeździe oznaczeń z nazwą, adresem lub telefonem przedsiębiorcy, umieszczania na dachu pojazdu lamp lub innych urządzeń technicznych.
W skardze został również zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w uzasadnieniu którego strona skarżąca podniosła, że Główny Inspektor Transportu Drogowego podtrzymał ostatnio w mocy kilka decyzji, z których każda nakładała na skarżącą karę pieniężną w wysokości 10.000 zł, co w sumie daje kwotę 80.000 zł. Tym samym, zdaniem strony skarżącej, na przedmiotowy wniosek należy spojrzeć całościowo z uwagi na łączną wartość kar pieniężnych nakładanych przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego. W ocenie strony skarżącej powyższe może utrudnić prowadzenie przez nią działalności gospodarczej oraz narazić na znaczne i niepowetowane straty.
Rozpoznając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis powyższy odnosi się do szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (tak postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, nie publikowane).
Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, iż argumentacja strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Wykonanie bowiem zaskarżonej decyzji w sytuacji, w której łączne obciążenie z tytułu nałożonych kar pieniężnych sięga kwoty 80 tysięcy złotych spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Tym samym, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.