Uzasadnienie
Skarżąca, M. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] lutego 2020 r., nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie z 27 lipca 2020 r., pismem z 30 lipca 2020 r. wezwano skarżącą do usunięcia, w terminie 7 dniu pod rygorem odrzucenia skargi, braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jej odpisu. Korespondencja zawierająca przedmiotowe wezwanie, po dwukrotnym awizowaniu (w dniach 5 i 13 sierpnia 2020 r.), została zwrócona do Sądu w dniu 21 sierpnia 2020 r. i dołączona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia.
W zakreślonym przez Sąd terminie do akt sprawy nie wpłynął wymagany odpis skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.) do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom (...). Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.).
W uchwale z 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13 (dostępna w CBOSA) Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a, uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów przez sąd.
W niniejszej sprawie, w wykonaniu zarządzenia z 27 lipca 2020 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej odpisu. Z akt sprawy wynika, że korespondencja zawierająca wezwanie została zwrócona do Sądu jako niepodjęta w terminie.
Wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 65 § 1 p.p.s.a., sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 2188 ze zm.), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a. W razie niemożności doręczenia korespondencji w sposób przewidziany w treści art. 65-72 p.p.s.a., stosownie do zapisu art. 73 § 1 p.p.s.a pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.).
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Wprowadzona treścią ww. przepisów tzw. fikcja doręczenia, polega na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie czternastu dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo).
Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie przesyłka, zawierająca wezwanie do nadesłania odpisu skargi, została złożona na okres czternastu dni w placówce pocztowej i była dwukrotnie awizowana w dniach 5 i 13 sierpnia 2020 r. Za datę skutecznego doręczenia przesyłki uznać zatem należało dzień 19 sierpnia 2020 r. Przyjmując powyższe termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upływał w dniu 26 sierpnia 2020 r.
W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi.
W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi.