Uzasadnienie
Skarżąca – B. Sp. j. z/s w P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu nawozów oznakowanych w sposób sugerujący, że są przeznaczone do produkcji ekologicznej. Wraz ze skargą skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
We wniosku, o którym mowa powyżej, skarżąca podniosła, iż w związku z wydaniem przez organ zaskarżonej decyzji jest zmuszona do zmiany oznakowania wprowadzanych przez nią do obrotu produktów oraz niezwłocznego wycofania produktu z obrotu na własny koszt. Argument ten znalazł swoje dalsze rozwinięcie w piśmie z dnia 14 września 2012 r., w którym skarżąca po wezwaniu Sądu z dnia 27 sierpnia 2012 r. wskazała na konkretne koszty podjęcia wymienionych operacji gospodarczych. Do wniosku załączono między innymi kalkulację kosztów druku nowych opakowań.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a."., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając na uwadze treść art. 61 § 3 p.p.s.a. należy zatem stwierdzić, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Jak wynika z treści przepisu, Sąd może wstrzymać wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z tym po stronie skarżącego leży obowiązek wykazania przesłanek, które uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy podnieść należy, iż w konkretnym przypadku wskazane wyżej przesłanki nie zachodzą. Na wstępie, w ocenie Sądu należy nadmienić, że skarżąca jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie, skarżąca nie wykazała, iż zachodzą przesłanki uzasadniające niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji. Zatem należy przyjąć, iż przedstawione przez stronę okoliczności, a mianowicie nakładanie przez organy administracji kar nie uzasadniają konieczności zastosowania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Samo nakładanie kar, które jest obowiązany uiścić nie powoduje, że zostały spełnione przesłanki umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Okolicznością taką, w ocenie Sądu nie są również dalsze konsekwencje wywołane zaskarżoną decyzją, a które wymienia skarżąca, to jest zobowiązanie o wymiany zakwestionowanych opakowań i konieczność wycofania z rynku produktu B..
Wymaga podkreślenia, że zastosowanie tej instytucji jest możliwe, pod warunkiem jednak, że skarżąca uprawdopodobni, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie został ugruntowany pogląd, zgodnie z którym "warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione." (patrz: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat. M. Niezgódka- Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa – Kraków 2006, s. 162, komentarz J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa, 2006 r., 188, postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 120/04, niepublikowany).
Nie wystarcza więc samo stwierdzenie, że dana sytuacja narazić może skarżącą na konieczność podjęcia stosownych wydatków związanych z wycofaniem produktów z obrotu, czy też zmiana opakowań, bowiem to na skarżącej spoczywa ciężar uprawdopodobnienia przesłanek umożliwiających podjęcia przez Sąd wnioskowanego postanowienia. Skarżąca w swoim wniosku poprzestała na przedstawieniu okoliczności wskazujących na obowiązek poniesienia konkretnych kosztów, jednakże nie przełożyła tych danych na przykład na sytuację finansowo – majątkową przedsiębiorstwa. Tym samym nie jest wiadomym, jak poniesienie tych kosztów wpłynie na sytuację ekonomiczną skarżącej, zatem nie można było rozstrzygnąć, czy przedstawiona we wniosku sytuacja faktyczna uprawdopodabnia powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uznał za zasadne, odmówić skarżącej ochrony tymczasowej polegającą na wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270).