Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 lutego 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 1157/14 oddalił skargę R. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia oraz nakazu zwrotu licencji i wypisów na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób.
Pismem z dnia 13 kwietnia 2016 r. uzupełnionym następnie pismem z dnia 12 lipca 2016 r. skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 11 lutego 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 1157/14. Jako podstawę prawną skargi wskazał art. 271 pkt 2 oraz art. 277 i art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.). W uzasadnieniu skarżący podniósł, że o wyroku wydanym w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1157/14 dowiedział się w dniu 25 listopada 2015 r. oraz że nie był należycie reprezentowany (przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1157/14).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
Na wstępie należy wskazać, że instytucja wznowienia postępowania unormowana przepisami art. 270 – 285 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odnosi się wyłącznie do spraw zakończonych prawomocnym orzeczeniem. W art. 271 – 274 p.p.s.a. ustawodawca określił katalog przypadków, w których można żądać wznowienia postępowania sądowego. Są to podstawy wznowienia, które muszą być wskazane w skardze o wznowienie postępowania (art. 279 p.p.s.a.).
W ocenie Sądu, skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu z dwóch powodów. Po pierwsze – skarżący nie zachował terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania.
Skargę o wznowienie postępowania składa się w terminie trzymiesięcznym. Liczy się go od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą wznowienia jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 277 p.p.s.a.). Skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.).
W myśl art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia.
W przypadku niespełnienia tych wymogów skarga podlega odrzuceniu.
Uprawdopodobniając zachowanie terminu do wniesienia skargi Roman Jarzębski wskazał, że o wyroku zapadłym w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1157/14 dowiedział się w dniu 25 listopada 2015 r. Skarga o wznowienie postępowania została wniesiona w dniu 13 kwietnia 2016 r. Zważywszy na wskazany dzień, w którym skarżący dowiedział się o podstawie wznowienia, trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 277 p.p.s.a. nie został zachowany. Termin ten upłynął w dniu 25 lutego 2016 r. Wniesienie skargi o wznowienie postępowania po upływie tego terminu jest niedopuszczalne i powoduje odrzucenie skargi (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 22 września 2011 r., sygn. akt II GSK 1814/11; z 5 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2141/10 www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W efekcie, skargę R. J. o wznowienie należało odrzucić jako wniesioną po upływie terminu, na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 277 p.p.s.a.