Uzasadnienie
Ostateczną decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] utrzymano w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...], w której skreślono z listy egzaminatorów kandydatów na kierowców Pana F. M., zwanego "skarżącym". Powodem skreślenia było uznanie skarżącego wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] października 2004 r. sygn. akt [...] winnym wykroczenia z art. 97 Kodeksu wykroczeń, polegającego na przekroczeniu dozwolonej prędkości jazdy samochodem o 24 km/h. Okoliczność ta stanowi podstawę do dokonania wspomnianego skreślenia, a to stosownie do art. 113 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 110 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515 ze zm.).
W skardze na powyższą decyzję, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący zarzuca naruszenie art. 7 k.p.a. Jak wskazuje został ukarany wyrokiem sądowym z przyczyn od siebie niezależnych. Z uwagi bowiem na chorobę nie mógł się stawić do właściwej komendy po odbiór mandatu celem uregulowania objętej nim kwoty. Gdyby uregulował kwotę objętą mandatem nie dotknęłyby go skutki skreślenia z listy egzaminatorów. Natomiast takie skutki pociągnął wyrok skazujący sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Rozpoznając sprawę stosownie do powyższych kryteriów skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Decyzja o skreśleniu z ewidencji egzaminatorów, wydana w trybie art. 113 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 110 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym, nie jest decyzją podjętą w ramach uznania administracyjnego. Natomiast jest to tzw. decyzja związana. Z takiego właśnie charakteru wspomnianej decyzji wynika nie uprawnienie, lecz powinność wojewody skreślenia z ewidencji egzaminatorów osobę ukaraną wyrokiem sądowym za przestępstwo lub wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu w ruchu drogowym.
W kwestii skreślenia z ewidencji egzaminatorów powołane wyżej przepisy są jednoznaczne. W szczególności nie jest konieczne, aby dane wykroczenie stanowiło istotne zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. Nie ma również znaczenia powód znalezienia się sprawy na wokandzie sądowej.
Stosownie do art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W świetle art. 87 ust. 1 Konstytucji RP jednym ze źródeł prawa jest ustawa. Zatem, zgodnie z art. 6 k.p.a. działające w sprawie organy, w związku z ukaraniem skarżącego wyrokiem sądowym za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu ruchu drogowego, miały obowiązek skreślenia skarżącego z ewidencji egzaminatorów. Taka sankcja wynika bowiem wprost z przepisów art. 113 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 110 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym, które w tym względzie nie przewidują innej możliwości.
Z powyższych względów Sąd nie dopatrzył się, aby działające w sprawie organy naruszyły art. 7 k.p.a. Uzasadnia to oddalenie skargi (art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).