Uzasadnienie
Ze skargi na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] czerwca 2004r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji odmawiającej udzielenia koncesji na rozpoznanie złoża surowca skaleniowego, złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez K., a podpisanej przez pięć osób fizycznych, jak i z akt administracyjnych nie wynika jaki jest charakter prawny Skarżącego, ani kto może ją reprezentować.
W związku z powyższym Skarżący K. został wezwany przez Sąd do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie: dokumentu wskazującego strukturę organizacyjną, organy, cele statutowe oraz listę członków K. (statut) oraz dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do podpisania skargi w imieniu skarżącego komitetu przez osoby, których podpisy znajdują się pod skargą- w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, ale nie wykonała powyższego zarządzenia.
W odpowiedzi Skarżący nadesłał pismo z [...] września 2004r. informujące, że został powołany podczas Zebrania Wiejskiego w C. dnia [...] maja 2003r. uchwałą nr [...] –w celu reprezentowania w postępowaniu administracyjnym interesów mieszkańców wsi A., C. i M. sprzeciwiających się ewentualnemu przeprowadzeniu w ich bezpośrednim sąsiedztwie prac geologicznych mających na celu rozpoznanie złoża surowca skaleniowego K. M. oraz możliwości utworzenia na tym terenie kopalni odkrywkowej - jako organizacja społeczna nie posiadająca osobowości prawnej. Do pisma załączono uchwałę Zebrana Wiejskiego w C. dnia [...] maja 2003r. uchwałą nr [...]określającą sposób reprezentacji K. poprzez osoby: J. Z., L. M., K. A., M. C. i T. B. Nie została natomiast złożona żądana przez Sąd lista członków K., osób fizycznych, które wybrały wskazaną w uchwale reprezentację i które upoważniły do reprezentowania ich przed sądem.
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r. Nr 153, poz.1271 ze zm.) w art. 50 stanowią kto jest uprawnionym do złożenia skargi: każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Wynika zatem z tego przepisu, że złożyć skargę mogą mieszkańcy wsi jako osoby fizyczne wymienione z imienia, nazwiska, adresu zamieszkania, mający możliwość ustanowienia spośród siebie do reprezentowania innych skarżących (art. 35 § 1 p.s.a.), bądź organizacja społeczna, której uprawnienie do działania w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób będzie wynikało ze złożonego do akt sprawy statutu. Ustawodawca bowiem wymaga, by skarga wniesiona przez organizację społeczną dotyczyła zakresu jej statutowej działalności.
Takich dokumentów żądał zatem Sąd wzywając do usunięcia braków formalnych skargi. Skarżący nie wykonał zarządzenia Sądu, do czego był zobowiązany i nie wykazał uprawnienia do złożenia skargi przez. J. Z., L. M., K. A., M.C. i T. B. do reprezentacji mieszkańców trzech wymienionych wsi. Wymogów tych nie spełnia złożona uchwała nr [...] wskazująca osoby do reprezentacji organizacji społecznej, podpisana przez członka Rady Sołeckiej, dwóch sołtysów i Przewodniczącego zebrania i nie jest dokumentem upoważniającym wpisane tam osoby. Brak listy mieszkańców tych trzech wsi, obecnych na zebraniu aprobujących tę reprezentację, uniemożliwia ustalenie, kogo - z imienia i nazwiska - osoby te reprezentują.
Wprawdzie Skarżący K.w piśmie złożonym dnia [...]września 2004r. nazwał siebie "organizacją społeczną nie posiadającą osobowości prawnej", jednakże gdyby nawet miało miejsce dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony, przesądzające co do zasady o przysługującej skardze do sądu administracyjnego, nie zwolniłoby to sądu administracyjnego z obowiązku badania legitymacji prawnej organizacji społecznej do wniesienia skargi, w tym także dopuszczalności jej udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym, w którym podjęta została zaskarżona decyzja. Pogląd taki wynika z wyroku Sądu Najwyższego z dnia 8 października 1998 r. III RN 58/98 (OSNAPiUS 1999 nr 14, poz. 444) i z wyroku NSA z dnia 17 listopada 1998r. IV SA 855/88 (ONSA 1990/1/3) i Sąd go podziela na gruncie obowiązujących przepisów.
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r. Nr 153, poz.1271 ze zm.) sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Z powyższych względów Sąd orzekł jak w postanowieniu na mocy powołanego wyżej art. 58 § 3 p.p.s.a.