Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 grudnia 2015 r. A. J. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia 21 kwietnia 2016 r. skarżący działając w imieniu własnym wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Zarządzeniami z dnia 29 kwietnia 2016 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia, poprzez podpisanie zażalenia oraz jego odpisu, a także do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego zażalenia. Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 19 maja 2016 r. (k. 41).
Skarżący nie wykonał wezwań Sądu.
Stosownie do treści art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. Natomiast w myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W rozpoznawanej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 maja 2016 r., zatem wyznaczony siedmiodniowy termin na jego wykonanie upływał w dniu 27 maja 2016 r., a ponieważ w tym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych zażalenia to uznać należy, że zachodzi podstawa do jego odrzucenia.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2, orzekł jak w sentencji postanowienia.