Uzasadnienie
Skarżąca, C. S.A. z siedzibą w S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Środowiska z [...] lutego 2014 r., Nr [...] w przedmiocie udzielenia koncesji na rozpoznawanie złoża węgla kamiennego.
Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że w jej ocenie, wniosek jest zasadny z uwagi na fakt, iż wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wskazała, że w celu rozpoczęcia budowy upadowej na działce o nr ewidencyjnym [...], poczynione zostaną czynności w postaci odpowiedniego przygotowania terenu pod budowę. Po dokonaniu tych czynności przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego będzie znacząco utrudnione. Ponadto, wykonanie prac ziemnych na działce ewidencyjnej [...] wiązać się będzie z koniecznością poniesienia przez nią znacznych kosztów dla przywrócenia stanu poprzedniego nieruchomości. Możliwość ewentualnego uwzględnienia skargi, w ocenie skarżącej, przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji.
W wykonaniu zarządzenia z 2 lipca 2014 r. Sąd, doręczając uczestnikowi postępowania odpis skargi zobowiązał go do zajęcia stanowiska w przedmiocie wniosku skarżącej spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na powyższe, pismem z 22 lipca 2014 r. uczestnik postępowania wniósł o oddalenie wniosku jako nieuzasadnionego. Oświadczył, iż bez uzyskania prawa podmiotowego pozwalającego na wykorzystanie wspomnianej działki nie prowadzi i nie zamierza prowadzić w jej obrębie jakichkolwiek działalności określonej koncesją. Podniósł, iż w jego ocenie, argumenty skarżącej, jakoby celem rozpoczęcia budowy upadowej miałby wykonywać czynności w postaci odpowiedniego przygotowania terenu pod budowę, a skarżący miałby następnie ponosić znaczne koszty dla przywrócenia stanu poprzedniego tej działki, mają charakter nieuprawnionych spekulacji i domysłów. Zaznaczył, iż skarżąca nie wyraziła zgody na zbycie na jego rzecz działki nr [...], dlatego też zamierza on wnioskować o zmianę przedmiotowej koncesji w części, w jakiej ustala ona lokalizację zamierzonych robót. Zmiana ta ma prowadzić do zlokalizowania zamierzonej upadowej badawczej poza działką nr [...]. Przeszkodę do dokonania wspomnianej zmiany stanowi skarga złożona przez skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z regulacji powyższej wynika, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o której można mówić, jeżeli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Natomiast spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważone z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie - w tym przypadku decyzji. Przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Skoro ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z wnioskiem o wstrzymanie zaskarżonego aktu, uzależniając możliwość udzielenia ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tych przesłanek, a korelatem tego obowiązku po stronie sądu jest powinność zbadania, czy powołane przez wnioskodawcę okoliczności można zakwalifikować jako niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd administracyjny dokonując tych czynności, przy uwzględnieniu, że przesłanki zawarte w art. 61 § 3 p.p.s.a. zostały sformułowane w sposób nieostry, ma obowiązek kierować się interesem zarówno wnioskodawcy, jak i pozostałych uczestników postępowania, mając na uwadze m.in. wytyczne przedstawione w Rekomendacji Komitetu Ministrów Rady Europy z dnia 13 września 1989/89/8 (por. Z. Kmieciak: "Ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym" str. 18 i nast., post. NSA z dnia 10 stycznia 2013 r., sygn. akt I FZ 574/12, zbiór lex nr 1273757, post. NSA z dnia 10 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 102/06 z glosą M. Szubiakowskiego, OSP 2006/10/119).
Warunkiem wstrzymania wykonania aktu jest więc wykazanie we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie to winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne.
Brak takiego uzasadnienia uniemożliwia zaś jego merytoryczną ocenę przez Sąd. Należy przy tym zauważyć, że to po stronie skarżącej leży obowiązek wykazania istnienia przesłanek, które uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd nie bada z urzędu faktu czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć. Uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa zatem na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Przechodząc do samego wniosku Sąd stwierdza, że nie ma on usprawiedliwionych podstaw. Przedstawione przez skarżącą okoliczności, jakimi są przewidywane przez nią skutki ewentualnego przygotowania terenu celem rozpoczęcia budowy upadowej, w zestawieniu z oświadczeniem uczestnika, zawartym w treści pisma z 22 lipca 2014 r., o nieprowadzeniu oraz braku zamiaru prowadzenia w obrębie przedmiotowej działki jakiejkolwiek działalności określonej koncesją, nie mogą stanowić samoistnej przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd, będąc właściwym do rozpoznania skargi, nie może działać mając na uwadze wyłącznie interesy jednej ze stron, albowiem mogłoby to rodzić zarzut braku bezstronności, naruszenia równowagi procesowej stron.
Ponadto, jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 9 września 2004 r., sygn. akt FZ 358/04, sugerowane przez skarżącą prawdopodobieństwo uchylenia zaskarżonej decyzji, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania aktu na podstawie art. 61 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.