Uzasadnienie
Zaskarżoną uchwałą z dnia z dnia [...] lutego 2009 r. Prezydium Naczelnej
Rady Adwokackiej utrzymało w mocy uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. o stwierdzeniu nieprzydatności do wykonywania zawodu i skreślenia z listy aplikantów adwokackich K. B. Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej pouczyło K. B. o możliwości zaskarżenia wymienionej uchwały do Ministra Sprawiedliwości w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Powyższą uchwałę skarżąca odebrała w dniu 12 marca 2009 r., po czym, zgodnie z pouczeniem, w zakreślonym terminie wniosła od niej odwołanie do Ministra Sprawiedliwości.
Minister Sprawiedliwości postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...], działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) stwierdził niedopuszczalność złożonego przez skarżącą odwołania od uchwały Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] lutego 2009 r. W uzasadnieniu wskazał, iż ustawą z dnia 20 lutego 2009 r. o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze, ustawy o radcach prawnych oraz ustawy - Prawo o notariacie (DZ. U. nr 37 poz. 286) został uchylony przepis art. 46 ust. 2 ustawy Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2002 r. Nr 123 poz. 1056 z późn. zm.) dający prawo zainteresowanemu do wniesienia odwołania od uchwały Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej do Ministra Sprawiedliwości.
Skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazała, iż prawidłowo zastosowała się do pouczenia o zaskarżeniu uchwały Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej. Postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] czerwca 2009 r., stwierdzające niedopuszczalność odwołania, otrzymała w dniu 4 czerwca 2009 r. i w tym dniu ustała przeszkoda do wniesienia skargi na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] lutego 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.) wprowadził zasadę, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).
Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 3 cyt. przepisu).
Mając na względzie, iż postanowienie Ministra Sprawiedliwości stwierdzające niedopuszczalność odwołania od uchwały Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] lutego 2009 r. zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 4 czerwca 2009 r. stwierdzić należy, że złożenie przez skarżącą w dniu 10 czerwca 2009 r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nastąpiło z zachowaniem terminu zakreślonego w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Odnosząc się natomiast do kryterium braku winy pokreślenia wymaga, iż stanowi on konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu.
Zasadność wniosku o przywrócenie terminu ocenia się w kontekście dopełnienia przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, przy czym powinno się przyjmować obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). Jednocześnie ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu, co daje mu możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (vide. postanowienie Sądu Najwyższego z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757, zob. T. Woś - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Warszawa 2005 r. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, s. 333).
Na gruncie niniejszej sprawy Sąd, po rozważeniu argumentacji strony skarżącej ujętej we wniosku o przywrócenie terminu, uznał, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy K. B. Zdaniem Sądu skarżąca nie może bowiem ponosić negatywnych konsekwencji, spowodowanych zastosowaniem się do pouczenia zawartego w zaskarżonej uchwale.
W konsekwencji Sąd, uwzględniając wyjaśnienia strony skarżącej, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.