Uzasadnienie
Skarżąca – Z. Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez pełnomocnika, dnia 23 kwietnia 2015 r. nadała za pośrednictwem Poczty Polskiej SA do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji (dalej Minister). Decyzja ta jest ostateczna, wobec czego skarżącej przysługiwało prawo złożenia od niej - w terminie 30 dni, za pośrednictwem Ministra, skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. O takim trybie zaskarżenia organ pouczył w skarżonej decyzji.
Jak wynika z akt zaskarżoną decyzję pełnomocnik skarżącej odebrał dnia 23 marca 2015 r., czyniąc to pod adresem O. w K. przy ul. C. [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga złożona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu.
Sąd zauważa, że w toku postępowania administracyjnego skarżąca ustanowiła dla siebie pełnomocnika w osobie Dyrektora ww. O. Adres tego O. został wskazany w odwołaniu i to tam Minister doręczył skarżoną decyzję. Dyrektor ów został ustanowiony przez skarżąca także do zastępowania jej m.in. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Adres tego O. został wskazany w skardze, jako adres do doręczeń.
W niniejszej sprawie Sąd uznał zatem, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej skutecznie dnia 23 marca 2015 r. Wobec tego ostatnim dniem trzydziestodniowego terminu do skutecznego wniesienia od niej skargi, za pośrednictwem organu, był 22 kwietnia 2015 r. Sąd badając tryb i terminowość wniesienia skargi ustalił więc, że pełnomocnik skarżącej złożył ją prawidłowo - za pośrednictwem organu, jednakże czyniąc to dnia 23 kwietnia 2015 r. uchybił terminowi do jej złożenia. Sąd stwierdza, że pełnomocnik skarżącej nie zgłosił wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Wobec powyższego Sąd w pkt 1 odrzucił skargę, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2 Sąd działał w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.