Uzasadnienie
Skarżąca - C. z siedzibą w [...], reprezentowana przez radcę prawnego, w prawidłowym trybie i terminie, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę. Do skargi załączono, udzielone radcy prawnemu, pełnomocnictwo (k.
- 5) oraz dowód uiszczenia wpisu w kwocie 100 złotych (k. 7 i 19).
Zarządzeniem z 29 lipca 2020 r. Sąd wezwał pełnomocnika Skarżącą, pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi poprzez nadesłanie odpisu z KRS skarżącej, celem wykazania umocowania do działania w imieniu Skarżącej przez osobę, która udzieliła załączonego do skargi pełnomocnictwa. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej na wskazany w skardze adres do doręczeń dnia 19 sierpnia 2020 r. (z.p.o. k. 21).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019 r., poz. 2325), dalej "p.p.s.a.", jeżeli nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi, to taka skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik, przy pierwszej czynności, obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo. Przepis art. 29 w zw. z art. 28 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że pełnomocnik osoby prawnej – a taką jest Skarżąca, ma obowiązek, przy pierwszej czynności w postępowaniu, wykazać umocowanie do działania.
Z powyższych uregulowań wynika, że w przypadku złożenia do sądu administracyjnego pisma przez pełnomocnika osoby prawnej ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a., ale także dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła takiego pełnomocnictwa - stosownie do art. 29 p.p.s.a. Sąd stoi na stanowisku, że brak któregokolwiek z owych dokumentów umożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu (tak też NSA w wyroku z 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08).
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik Skarżącej dnia 19 sierpnia 2020 r. został skutecznie wezwany do nadesłania w terminie 7 dni odpisu z KRS skarżącej, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to odebrał upoważniony pracownik – K. S.. Zatem ustawowy, siedmiodniowy termin na uzupełnienia braku skargi upłynął 26 sierpnia 2020 r.
Sąd stwierdza, że do chwili obecnej żądany KRS nie został nadesłany, dlatego też skarga podlega odrzuceniu.
Z tych względów Sąd postanowił jak w pkt 1, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.
W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2 Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.