Uzasadnienie
Skarżący – R. P., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której zgłosił wniosek o przyznanie mu prawa pomocy.
Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy przed sądem pierwszej instancji ostatecznie zakończyło się 21 lutego 2017 r. (k. 55 akt) postanowieniem, którym Sąd utrzymał w mocy odmowne rozstrzygnięcie Starszego referendarza sądowego z 19 grudnia 2016 r. (k. 38 akt).
W otwartym terminie skarżący złożył na powyższe postanowienie zażalenie (k. 65 akt), w którym - w pkt 4, zawarł wniosek "o wyłączenia autora zaskarżonego orzeczenia i jego wspólników, gdyż są duże wątpliwości co do jego bezstronności, rzetelności".
Sąd wniosek ów potraktował jako wniosek o wyłączenie sędziego i wezwał skarżącego do uzupełnienia jego braków formalnych, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania poprzez wskazanie z imienia i nazwiska sędziego, o wyłączenie którego wnioskuje oraz poprzez uprawdopodobnienie przyczyn uzasadniających żądane wyłączenie. Wezwanie to skarżący odebrał osobiście 6 maja 2017 r. (z.p.o. k. 69 akt).
Zarządzeniem z 8 czerwca 2017 r. Sąd pozostawiał wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego bez rozpoznania, ponieważ skarżący nie wykonał wezwania do uzupełnienia jego braków formalnych (k. 70 akt).
Z zachowaniem terminu skarżący zażalił zarządzenie z 8 czerwca 2017 r. (k. 76 akt). W pkt 4 tego zażalenia ponownie zgłosił wniosek "o wyłączenia autora zaskarżonego orzeczenia i jego wspólników, gdyż są duże wątpliwości co do jego bezstronności i rzetelności".
Sąd wniosek ów potraktował jako kolejny wniosek o wyłączenie sędziego i wezwał skarżącego do uzupełnienia jego braków formalnych, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania poprzez wskazanie z imienia i nazwiska sędziego, o wyłączenie którego wnioskuje oraz poprzez uprawdopodobnienie przyczyn uzasadniających żądane wyłączenie. Wezwanie to skarżący odebrał osobiście 19 lipca 2017 r. (z.p.o. k. 80 akt).
Zarządzeniem z 31 sierpnia 2017 r. Sąd pozostawiał wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego bez rozpoznania, ponieważ skarżący nie wykonał wezwania do uzupełnienia jego braków formalnych (k. 81 akt).
Z zachowaniem terminu skarżący zażalił zarządzenie z 31 sierpnia 2017 r. (k. 90 akt). W pkt 4 tego zażalenia ponownie zgłosił wniosek "o wyłączenia autora zaskarżonego orzeczenia i jego wspólników, gdyż są duże wątpliwości co do jego bezstronności".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przepis art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), dalej "p.p.s.a.", przewiduje, że wyłączenie sędziego może nastąpić na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Zatem dla możliwości rozpoznania takiego wniosku konieczne jest jednoczesne wskazanie w nim z imienia i nazwiska osoby sędziego, o wyłączeni którego się wnioskuje oraz podanie konkretnej/konkretnych okoliczności, która/które w ocenie strony wnioskującej mogłaby/mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności tego konkretnego sędziego w danej sprawie. Brak któregoś z tych elementów powoduje zaś obiektywną niemożność rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego.
Jak wynika z akt wniosek, który Sąd obecnie bada, jest kolejnym (trzecim) w niniejszej sprawie zgłoszonym przez skarżącego. Wszystkie te wnioski brzmią przy tym identycznie - "o wyłączenia autora zaskarżonego orzeczenia i jego wspólników, gdyż są duże wątpliwości co do jego bezstronności", i zostały zawarte w zażaleniach (pkt 4).
Nadto Sąd ustalił, że skarżący – w związku z pierwszym i drugim wnioskiem "o wyłączenia autora zaskarżonego orzeczenia i jego wspólników, gdyż są duże wątpliwości co do jego bezstronności", został skutecznie wezwany do uzupełnienia ich braków formalnych poprzez wskazanie z imienia i nazwiska sędziego, o wyłączenie którego wnioskuje oraz poprzez uprawdopodobnienie przyczyny uzasadniającej to wyłączenie. Zatem posiada on wiedzę, że aby żądanie wyłączenia sędziego mogło zostać poddane rozpoznaniu musi zawierać zarówno imię i nazwisko sędziego, jak i przyczynę uzasadniającą takie wyłączenie. Mimo to, zgłaszając obecnie badany wniosek, skarżący nie zawarł w nim ww. elementów.
Z uwagi na powyższe – bierność skarżącego pomimo posiadanej wiedzy jakie elementy musi zawierać wniosek o wyłączenie sędziego, Sąd obecnie badany wniosek potraktował jako ponowny wniosek o wyłączenie sędziego, który zgodnie z art. 22 § 4 p.p.s.a. podlega odrzuceniu, jako niezawierający podstaw wyłączenia.
Mając na uwadze wskazane ustalenia, działając na podstawie art. 22 § 4 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.