Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] stycznia 2016 r. nakładającą na H. D. (skarżącą w niniejszej sprawie), karę pieniężna za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej.
Jak wynika z dołączonego do akt administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru, powyższa decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 23 maja 2016 r. W decyzji zawarto prawidłowe pouczenie o sposobie i trybie jej zaskarżenia.
Skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu w dniu 23 czerwca 2016 r. (nadana za pośrednictwem Poczty Polskiej listem poleconym nr [...] (k. 8 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Polega ono m.in. na sprawdzeniu czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, że została ona doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 23 maja 2016 r. Stosownie do pouczenia zawartego w decyzji, skarżąca powinna wnieść skargę do Sądu za pośrednictwem organu we wskazanym trzydziestodniowym terminie, którego bieg kończył się w dniu 22 czerwca 2016 r. Skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 23 czerwca 2016 r., na co wskazuje data stempla pocztowego na kopercie, w której przesłano przedmiotową skargę, a więc z uchybieniem ustawowo określonego terminu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.