Uzasadnienie
W dniu 1 kwietnia 2014 r. skarżący – J. B., będący obywatelem Republiki Czeskiej, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę na decyzję tego organu z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Powyższą skargę podpisał osobiście skarżący.
Zarządzeniem z dnia 30 maja 2014 r., wezwano skarżącego do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy, powyższe wezwanie zostało wysłane do skarżącego na zamieszczony w skardze adres ([...],[...]) przy piśmie Sądu z dnia 23 czerwca 2014 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, jednakże korespondencja zawierająca to wezwanie nie została podjęta przez skarżącego i została zwrócona na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W związku z powyższym, zarządzenia z dnia 17 lipca 2014 r., zwrócono się do Urzędu Pocztowego [...] o wszczęcie postępowania reklamacyjnego, celem ustalenia dat awizowania korespondencji skierowanej do skarżącego na ww. adres, wskazania przyczyny niepodjęcia tej korespondencji przez adresata, wskazania daty zwrotu przedmiotowej korespondencji na adres Sądu.
Z informacji uzyskanych w toku przeprowadzonego przez Pocztę Polską postępowania reklamacyjnego (nr sprawy [...]) wynika (por. pismo z dnia 9 września 2014 r., karta nr [...] akt), że skierowana do skarżącego korespondencja była awizowana w dniu 26 czerwca 2014 r., następnie w dniu 12 lipca 2014 r. podjęta została ponowna próba dostarczenia reklamowanej przesyłki, jednakże skarżący odmówił jej przyjęcia i z taką adnotacją przesyłkę zwrócono do nadawcy w dniu 16 lipca 2014 r. (por. korespondencja doręczona i zarejestrowana w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 16 lipca 2014 r., karta nr [...] akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 299 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a), jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. W razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 299 § 1 p.p.s.a., sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (art. 299 § 2 p.p.s.a.).
W myśl art. 74 p.p.s.a., jeżeli adresat odmawia przyjęcia pisma, zwraca się je sądowi wraz z adnotacją o odmowie jego przyjęcia. W powyższej sytuacji przyjmuje się za datę doręczenia dzień odmowy przyjęcia pisma przez adresata. Należy uznać zatem, że tzw. fikcja doręczenia pisma, którym wezwano skarżącego do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w Polsce, nastąpiła w niniejszej sprawie w dniu 12 lipca 2014 r., kiedy to skarżący odmówił przyjęcia pisma Sądu wzywającego go do ustanowienia tego pełnomocnika. W tym stanie sprawy termin na usunięcie wyżej wymienionego braku formalnego skargi upłynął w dniu 12 września 2014 r.
Stwierdzić należy, że skarżący do dnia wydania niniejszego postanowienia nie wskazał pełnomocnika do doręczeń w Polsce, a brak dopełnienia tego obowiązku skutkuje, stosownie do art. 299 § 2 p.p.s.a., koniecznością odrzucenia skargi.
W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji.