Uzasadnienie
Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej "organ", "Urząd Patentowy RP") decyzją z dnia [...] kwietnia 2020 r., nr [...], po rozpoznaniu po rozpoznaniu sprzeciwu wniesionego przez V. S.A., P., Francja wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego Lou WOMEN'S FASHION, dokonanego w dniu 24.10.2016 roku pod numerem [...] przez S. spółka cywilna, [...], Polska, na podstawie art. 15221 w związku z art. 1321 ust. 1 pkt 3 ustawy z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2020 r. poz. 286 - dalej: pwp) oraz art. 98 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. 1964 Nr 43 poz. 296 z późn. zm.) w związku z art. 15223 ust. 2 ustawy pwp, uznał sprzeciw za zasadny w całości oraz przyznał V. S.A., P., Francja, kwotę w wysokości 2280 (dwa tysiące dwieście osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie.
Do Urzędu Patentowego RP wpłynął sprzeciw z dnia 27.03.2017 roku wniesiony przez V. S.A., P., Francja (sygn. ZS.2017.00158) wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego Lou WOMEN'S FASHION, dokonanego w dniu 24.10.2016 roku pod numerem [...] przez S. spółka cywilna, [...].
Jako podstawę prawną wnoszący sprzeciw wskazał art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p.
Jako podstawę faktyczną wnoszący sprzeciw wskazał wcześniejsze znaki towarowe:
- - unijny słowny znak towarowy LOU ([...]), przeznaczony do oznaczania towarów z klasy 24, 25 i 26, w tym m.in. kombinezonów (odzież), odzieży plażowej, slipów, wszystkich części bielizny, odzieży sportowej, bielizny do biegania, wszelkich ubiorów z dzianiny, pasków (odzież), gorsetów (bielizna), pasów wyszczuplających i pasów do pończoch, wszystkich części odzieży, włączając w to buty długie, buty krótkie i pantofle z klasy 25.
- - unijny słowno-graficzny znak towarowy LOU Paris Haute seduction ([...]), z pierwszeństwem od dnia: 08.01.2009 roku, przeznaczony do oznaczania towarów z klasy 25, tj. odzież, obuwie, nakrycia głowy.
Wnoszący sprzeciw wskazał na wysokie podobieństwo porównywanych znaków i identyczność towarów, dla oznaczania których zostały przeznaczone, podkreślając, że okoliczności te w sposób bezpośredni przyczyniają się do realizacji przesłanki ryzyka wprowadzenia w błąd odbiorców, obejmującego ryzyko skojarzenia ze znakami wcześniejszymi.
Zdaniem Wnoszącego sprzeciw udzielenie prawa ochronnego na sporne oznaczenie nastąpiłoby z naruszeniem art.1321 ust. 1 pkt 3 ustawy pwp, ponieważ w przedmiotowej sprawie zostały spełnione kumulatywnie przesłanki uzasadniające uznanie wniesionego sprzeciwu za zasadny całości.
Wnoszący sprzeciw wniósł o uznanie sprzeciwu za zasadny w całości w zakresie klasy 25 oraz o przyznanie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
Odnosząc się do podobieństwa towarów Wnoszący sprzeciw wskazał, że wcześniejsze znaki towarowe zostały przeznaczone m.in. do oznaczania odzieży, obuwia i nakryć głowy ([...]), w tym kombinezonów (odzież), odzieży plażowej, slipów, wszystkich części bielizny, odzieży sportowej, bielizny do biegania, wszelkich ubiorów z dzianiny, pasków (odzież), gorsetów (bielizna), pasów wyszczuplających i pasów do pończoch, wszystkich części odzieży, włączając w to buty długie, krótkie i pantofle ([...]). Z kolei sporny znak towarowy został przeznaczony do oznaczania towarów z klasy 25, tj. sukienki. W ocenie Wnoszącego sprzeciw z porównania wynika, że towary te są identyczne. W pojęciach odzież oraz wszystkie części odzieży, mieszczą się wszystkie rodzaje odzieży, w tym w szczególności sukienki.
Odnosząc się do podobieństwa znaków towarowych Wnoszący sprzeciw wskazał, że znak unijny LOU, za numerem [...] to słowny znak towarowy, którego istotę zarówno w płaszczyźnie fonetycznej jak i wizualnej stanowią jedynie trzy litery L- 0-U. Dla odbiorców, którzy nie znają języka francuskiego, a więc dla przeważającej grupy polskich odbiorców, słowo to ma charakter fantazyjny i będzie przez nich wymawiane jako: lou. Ci nieliczni odbiorcy, którzy znają język francuski, mogą utożsamiać to słowo ze zdrobnieniem od męskiego imienia "Louis" lub damskiego "Louise".
W znaku spornym oraz w znaku wcześniejszym [...] wyraz "Lou" został zapisany z wielkiej litery, pogrubioną większą czcionką. Towarzyszą mu mniejsze i umieszczone poniżej napisy "PARIS" oraz "Haute seduction" oznaczające po francusku "P." i "silne uwodzenie". W znaku spornym elementy graficzne ograniczają się do zastosowania zapisu znaku czarną czcionką na białym tle i przedstawienia serca w kolorze różowym z czarną obwódką, umieszczonego na wysokości wyrazu LOU. Słowo LOU jest w spornym znaku zapisane czcionką kilkunastokrotnie wyższą i grubszą niż pozostałe elementy słowne tj. WOMEN'S FASHION. Znak sporny wykazuje zdaniem Wnoszącego sprzeciw uderzające podobieństwo do znaków wcześniejszych, do których uprawniony jest Wnoszący sprzeciw. Głównym elementem odróżniającym tego znaku jest trzyliterowy wyraz LOU, który stanowi jedyny element przeciwstawionego znaku słownego LOU, za numerem [...].
Został on zapisany dużo większą, grubą czcionką i podkreślony poprzez umieszczenie na kontrastującym białym tle i ozdobienie różowym serduszkiem. Kolejne dwa słowa spornego znaku- tj. zapisany o wiele mniejszą prawie nieczytelną czcionką element WOMEN'S FASHION, który ma w stosunku do towarów z klasy 25 charakter opisowy. Pomimo, że zwrot ten pochodzi z języka angielskiego przeciętny odbiorca z łatwością odczyta jego znaczenie jako moda damska. Wnoszący odwołał się do badań CBOS-u z 2012 roku, z których wynika, że znajomość języka angielskiego zadeklarowało 30 % badanych Polaków, przy czym w badaniu tym wskazano na istotne tendencje wzrostowe w tym zakresie. Poza tym Wnoszący sprzeciw wskazał, że wśród młodszych respondentów poziom znajomości języka angielskiego był deklarowany w zdecydowanie większej grupie respondentów np. uczniowie i studenci 85% pytanych, osoby z wyższym wykształceniem 64 % pytanych.
Porównywane znaki to LOU i LOU PARIS Haute seduction oraz Lou WOMEN'S FASHION, jednak jak wskazał Wnoszący sprzeciw zwrot WOMEN'S FASHION ma charakter opisowy, natomiast elementy odróżniające są identyczne we wszystkich porównywanych znakach. W konsekwencji porównywane znaki wykazują silne podobieństwo we wszystkich trzech płaszczyznach. W warstwie fonetycznej element słowny LOU zostanie przez polskich odbiorców odczytany jako lou albo lu- jeśli zostanie skojarzony z imieniem Louise albo Louis. Element ten ma taką sama liczbę liter w takiej samej kolejności. Litery mają taki sam kształt, co przekłada się na zbieżność w wyglądzie porównywanych znaków. Umieszczenie znaku spornego w zapisie czarną czcionką na białym tle oraz dodanie ozdobnika w postaci przedstawienia serduszka nie przyczynia się do zwiększenia odróżniającego charakteru znaku [...], a znaczenie obu znaków dla osób znających język francuski będzie takie samo - jako zdrobnienie imion: Louise 1 Louis.
Pozostałe elementy znaku przeciwstawionego, za numerem [...] tj. [...] eduction są częściowo opisowe (P. może wskazywać na pochodzenie), w części mało dystynktywne (tak jak zwrot Haute seduction oznaczający silne uwodzenie, który dla odbiorców wskazuje na uwodzicielski charakter odzieży oznaczanej znakiem). Dodatkowe elementy słowne znaku [...] zapisane są kilkukrotnie mniejszą i cieńszą czcionką, tak że odbiorca zwraca uwagę przede wszystkim na wyraz LOU.
Wnoszący sprzeciw odniósł się do zasady, zgodnie z którą znak słowny korzysta z szerszej ochrony niż znak słowno-graficzny, przyjmuje się bowiem, że ochrona rozciąga się na wszystkie jego graficzne przedstawienia, niezależnie od ich formy. Mając na uwadze powyższe. Wnoszący sprzeciw ocenił, że dodanie do znaku spornego zestawienia słów W0MEN'S FASHION nie usuwa ryzyka konfuzji między znakami. Zdaniem Wnoszącego sprzeciw dla przeciętnego odbiorcy znaki [...] i [...] będą identyczne. Ponadto w ocenie Wnoszącego sprzeciw, z uwagi na identyczność porównywanych towarów należy zastosować zaostrzone kryterium oceny podobieństwa oznaczeń, a ryzyko konfuzji jest nieuniknione, ponieważ odbiorcy znający wcześniejsze znaki z łatwością skojarzą sporny znak ze znakami Wnoszącego sprzeciw i z dużym prawdopodobieństwem uznają znak sporny za oznaczenie należące do V. S.A.
W zakresie ryzyka wprowadzenia w błąd odbiorców Wnoszący sprzeciw wskazał na wysoki stopień podobieństwa oznaczeń, skutkujący tym, że realna jest możliwość, że znaki nie zostaną rozróżnione. Wnoszący sprzeciw wskazał również na to, że odzież stanowi szybko zbywalne dobro konsumpcyjne, co dodatkowo zwiększa niebezpieczeństwo, że odbiorcy mogą zostać wprowadzeni w błąd, co do pochodzenia nabywanego produktu. Ponadto odbiorcy rzadko kiedy mogą porównać poszczególne znaki w jednym czasie i muszą polegać na nieostrym obrazie zachowanym w pamięci. Obraz ten zaś jest często niedokładny, a odbiorca z dużym prawdopodobieństwem zapamięta element słowny LOU, zlokalizowany na początku oznaczenia i będący jedynym słownym elementem odróżniającym w znaku spornym.
W rezultacie porównywane znaki wywołują na odbiorcach bardzo podobne całościowe wrażenie, a decydujące znaczenie mają zbieżne elementy oznaczeń. Dla stwierdzenia podobieństwa nie jest konieczne rzeczywiste pomylenie znaków, wystarczy samo prawdopodobieństwo wystąpienia konfuzji.
Zdaniem Wnoszącego sprzeciw zgłoszony znak towarowy LOU WOMEN'S Fashion jest podobny w rozumieniu art. 1321 ust. 1 pkt 3 pwp do wskazanych znaków towarowych zarejestrowanych jego na rzecz. W ocenie Wnoszącego sprzeciw wysokie podobieństwo porównywanych znaków oraz identyczność towarów, dla których są one przeznaczone, sprawia, że zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego z wcześniejszymi znakami Wnioskodawcy.
Urząd Patentowy RP zawiadomił uprawnionego ze zgłoszenia znaku towarowego LOU WOMEN'S FASHION ([...]), o wniesieniu sprzeciwu. Organ poinformował ponadto strony o możliwości ugodowego rozstrzygnięcia sporu w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia im pism. Oba pisma zostały skutecznie doręczone stronom postępowania. Na zgodny wniosek obu stron postępowania termin na ugodowe rozstrzygnięcie sporu został przedłużony do 22.11.2017 roku.
Po bezskutecznym upływie okresu przeznaczonego na ugodę, Urząd Patentowy RP wezwał Zgłaszającego znak towarowy do udzielenia odpowiedzi na sprzeciw.
W odpowiedzi na sprzeciw Zgłaszający wskazał, że skierował do EUIPO wnioski o wygaszenie zarówno słowno-graficznego jak i słownego znaku LOU w zakresie wskazanym we wnioskach.
Decyzją z dnia [...].02.2018 roku EUIPO ograniczył prawa ochronne do znaku towarowego słowno-graficznego LOU PARIS Haute seduction. W odniesieniu do znaku towarowego słownego LOU sprawa jest nadal w toku. Strony przedstawiły swoje stanowiska i oczekują na decyzję EUIPO. Mając na uwadze powyższe, Zgłaszający wskazał, że w jego ocenie zasadne jest zawieszenie postępowania.
Odnosząc się z kolei do argumentów Wnoszącego sprzeciw zawartych w sprzeciwie Zgłaszający wskazał, że ograniczenie prawa ochronnego na znak towarowy słowno- graficzny Wnoszącego sprzeciw w zakresie wskazanym w decyzji nastąpiło z uwagi na fakt nieużywania tego znaku przez Wnoszącego sprzeciw przez okres 5 lat. W ocenie Zgłaszającego w następstwie zaistniałych zdarzeń zakres znaku spornego przestał być tożsamy z zakresem znaku wcześniejszego. Niezależnie od tego w ocenie Zgłaszającego przeciwstawione znaki nie są podobne i nie zachodzi ryzyko konfuzji wśród odbiorców co do ich pochodzenia, a argumentacja Wnoszącego sprzeciw stała się nieaktualna.
W zakresie porównania znaku spornego i wcześniejszego słownego znaku LOU, za numerem: [...] Zgłaszający wskazał, że wbrew twierdzeniom Wnoszącego sprzeciw znaki wcześniejsze nie pochodzą od imienia Louise, a nazwa marki nie stanowi zdrobnienia tego imienia, w związku z tym nie powinna być przez odbiorcę z tym imieniem kojarzona, Jak wskazuje się w historii marki Wnoszącego sprzeciw, Lou to pieszczotliwie przezwisko Lucienne - żony założyciela i współzałożyciela marki, którą poznał w trakcie podróży Orient Expressem w roku 1946. Lucienne już przed poznaniem swojego przyszłego męża zajmowała się projektowaniem bielizny. A. F. postanowił wykorzystać jej talent i założyć przedsiębiorstwo, któremu nadano nazwę upamiętniającą jej osobę. Dlatego ta nazwa nie ma nic wspólnego z imieniem Louise. Na okoliczność wykazania znaczenia słowa Lou Zgłaszający nadesłał wydruk z Wikipedii. Jak wskazał Zgłaszający swoją nazwę zaczerpnął z języka Scots, jednego z języków zachodniogermańskich, którym posługuje się część mieszkańców Szkocji, a który według słownika Collins oznacza miłość, co dodatkowo podkreślane jest przez użycie elementu graficznego w postaci serca.
Dodatkowo Zgłaszający podkreślił, że znak zgłoszony jest znakiem słowno-graficznym, dlatego przy ocenie podobieństwa nie można automatycznie traktować elementu słownego jako elementu dominującego w znaku. W ocenie podobieństwa kolizyjnego należy bowiem brać pod uwagę wszystkie elementy występujące w przeciwstawionych znakach. Znak Zgłaszającego składa się nie tylko z wyrażenia Lou, które zapisane zostało charakterystyczną czcionką, przypominającą odręczny charakter pisma, gdzie występuje połączenie pomiędzy literami "o" i "u", ale nieodłącznym elementem jest również serce. Serce to nawiązuje do znaczenia elementu słownego Lou oznaczającego miłość. Element słowny WOMEN'S Fashion nie został zapisany mniejszą czcionką jak twierdzi Wnoszący sprzeciw, a ponadto znak sporny został zgłoszony w kolorach czarnym, białym i różowym co dodatkowo wpływa na odróżnienie tego znaku od znaków Wnoszącego sprzeciw.
W zakresie oceny podobieństwa towarów Zgłaszający wskazał, że znak zgłoszony w kl. 25 został przeznaczony do oznaczania towarów tj. sukienki, natomiast w wykazie znaku [...] występują wszelkie wyroby z dzianiny oraz wszystkie części odzieży. Terminy występujące w wykazie wcześniejszego znaku odnoszą się do bliżej nieokreślonego zbioru odzieży. Ponieważ w pierwszej kolejności zostały wymienione bielizna, odzież plażowa i bielizna do biegania uznać należy, że powyższe zwroty mają wobec nich charakter dopełniający sugerując tylko zakres w jakim dla produktów typu bielizna i odzież plażowa, zarejestrowano znak towarowy. Zdaniem Zgłaszającego termin wszystkie części odzieży nie jest wystarczająco precyzyjny, ma więc charakter dopełniający. Pośród towarów wymienionych w wykazie znaku wcześniejszego nie znajdują się sukienki, nie można ich też utożsamiać ze wszystkimi częściami odzieży oraz wszelkimi ubiorami z dzianiny.
Gdyby te trzy pojęcia były tożsame, nie zostałyby wskazane jako odrębne towary. Jednocześnie na okoliczność braku podobieństwa towarów wskazuje fakt, że Wnoszący sprzeciw w rzeczywistości oferuje zupełnie inny asortyment niż Zgłaszający, natomiast przy ocenie podobieństwa towarów należy brać pod uwagę wszystkie istotne czynniki, które charakteryzują relacje między towarami i usługami. Zgłaszający wskazał na inne przeznaczenie sukienek i bielizny.
Zgłaszający wskazał, że w związku z decyzją EUIPO z dnia [...].02.2018 roku zakres ochrony znaku towarowego za numerem [...] został wyraźnie ograniczony w stosunku do sukienek, sprawiając, że wykazy obu znaków nie mają punktów wspólnych. W następstwie wspomnianej decyzji EUIPO wykaz został ograniczony dla odzieży z wyłączeniem między innymi sukienek. Mając na uwadze powyższe w ocenie Zgłaszającego nie występuje ryzyko konfuzji.
W zakresie podobieństwa znaków Zgłaszający wskazał, że pomiędzy porównywanymi znakami występują istotne różnice. Zarejestrowany znak słowno-graficzny składa się nie tylko z elementu słownego LOU, gdzie litera O została zapisana charakterystyczną finezyjną czcionką oraz z zestawienia PARIS Haute seduction. Słowno-graficzny znak został zapisany konkretną czcionką. Elementem wyróżniającym jest fakt, że słowo LOU zostało zapisane wielkimi literami. Znak sporny odróżnia się od tego znaku zarówno w warstwie słownej jak i graficznej. Po pierwsze słowo Lou zapisane zostało z wielkiej litery, a dalej małymi literami.
Po drugie nie można uznać, że słowa WOMEN'S Fashion mają charakter wyłącznie opisowy, ponieważ stanowią one integralną część znaku oraz nazwy przedsiębiorstwa Zgłaszającego. Zdaniem Zgłaszającego znaki te odróżnia również brak podobieństwa graficznego. Wnoszący sprzeciw posługuje się kolorystyką biało-granatową, podczas gdy Zgłaszający wykorzystuje kolory biały, czarny i różowy. Oba znaki wyróżnia też użycie innej czcionki. Ponadto znaki Wnoszącego sprzeciw prezentowane są w różnych wersjach jako LOU, LOU PARIS Haute seduction i LOU PARIS, natomiast Zgłaszający zawsze używa znaku w pełnym jego brzmieniu. Elementem charakterystycznym w znaku spornym jest grafika w postaci serca, natomiast w znaku wcześniejszym charakterystyczny zapis graficzny litery O. Jak podkreślił Zgłaszający etymologia i znaczenie słów LOU i Lou WOMEN'S Fashion są zupełnie inne.
Ponadto Wnoszący sprzeciw nie oferuje towarów na polski rynek, a jego strona internetowa jest dostępna jedynie w języku francuskim, a odbiorcy nieznający języka francuskiego, jak twierdzi sam Wnoszący sprzeciw, są przeważającą częścią odbiorców, jednocześnie zdaniem Zgłaszającego trudno jest mówić o odbiorcach produktów tej marki na rynku polskim, a słowo PARIS wskazuje na lokalizację marki LOU. Zgłaszający wskazał, że polski odbiorca z łatwością odczyta znaczenie zestawienia WOMEN'S Fashion, jako moda damska, przez co łatwiej rozróżni znaki. Na siłę odróżniającego charakteru wpływa również fakt, że jako pochodzące z różnych języków elementy: WOMEN'S Fashion i PARIS Haute seduction brzmieć będą w odmienny sposób.
W zakresie podobieństwa towarów Zgłaszający wskazał, że jeszcze przed ograniczeniem wykazu znaku stanowiącego podstawę wniesionego sprzeciwu trudno było mówić o podobieństwie towarów ze względu na zbyt ogólnikowe sformułowania występujące w wykazie znaku [...]. Określenie odzież nie jest bowiem wystarczająco precyzyjne. W związku z decyzją EUIPO stwierdzić można dodatkowo, że wygaszenie znaku Wnoszącego sprzeciw w odniesieniu do sukienek, a wiec do towarów które oferuje Zgłaszający wskazuje na całkowity brak podobieństwa obydwu znaków w odniesieniu do oferowanych towarów.
W zakresie ryzyka konfuzji Zgłaszający wskazał, że ryzyko wprowadzenia w błąd nie występuje ponieważ porównywane znaki różnią się we wszystkich trzech warstwach.
Zgłaszający wskazał, że całościowa ocena niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd powinna uwzględniać stopień rozpoznawalności znaku wcześniejszego, gdyż wyznacza zakres ochrony znaku towarowego. Rozpoznawalność znaku wcześniejszego powinna być rozumiana jako zdolność wskazywania na pochodzenie komercyjne. Z informacji pochodzących ze strony Wnoszącego sprzeciw wynika, że jego oferta jest kierowana do terytorium Francji Metropolitarnej (łącznie z Korsyką oraz Monako). Wnoszący sprzeciw nie kieruje swojej oferty do odbiorców w Polsce, przez co marka nie jest w Polsce rozpoznawalna.
Również strona Facebookowa jest dostępna wyłącznie w języku francuskim i ma 14788 polubień (16900 obserwujących na Instagramie) podczas gdy Zgłaszający ma ich 801758 (341 000 obserwujących na Instagramie). Mając na uwadze powyższe, nie można powiedzieć, że odbiorcy znający znaki Wnoszącego sprzeciw skojarzą znak sporny ze znakami wcześniejszymi i zostaną wprowadzeni w błąd. Ponadto ryzyko konfuzji wprowadza sam Wnoszący sprzeciw używając swoich znaków w sposób niespójny w różnych wersjach np. bez PARIS i Haute seduction, a nadto zmieniając w ostatnim czasie wersję, z której korzysta w mediach społecznościowych. Zgłaszający wskazał na różne sposoby prezentacji oznaczenia stosowane przez Wnoszącego sprzeciw i w tym celu nadesłał wydruki ze strony Facebook i Instagram.
Zdaniem Zgłaszającego nie występuje ryzyko skojarzenia ze znakami należącymi do rodziny czy też serii znaków, do których jest uprawniony. W branży modowej firmy oferujące produkty bieliźniarskie nie rozszerzają działalności na sukienki, spodnie oraz bluzki. Jeśli rozszerzają swoją ofertę to na produkty związane z kostiumami i ubraniami plażowymi, ubraniami do spania czy bieliznę sportową. Jest to ściśle utrwalona praktyka, której świadomi są konsumenci, którzy nie wiążą firm oferujących sukienki z firmami specjalizującymi się w produkcji bielizny.
Postanowieniem z dnia [...].10.2018 roku wydanym na podstawie art.97§l pkt 4 kpa Urząd zawiesił postępowanie w sprawie przedmiotowego sprzeciwu z uwagi toczące się przez EUIPO postępowanie w sprawie unieważnienia rejestracji unijnego znaku towarowego LOU, za numerem [...].
Pismem z dnia 10.06.2019 roku Wnoszący sprzeciw poinformował, że postępowanie w sprawie unijnego znaku towarowego LOU, za numerem [...] zostało zakończone. Decyzją EUIPO z dnia [...].03.2019 roku rejestracja tego znaku towarowego została utrzymana dla następujących towarów: w klasie 24: tekstylia, nakrycia na łóżka i nakrycia na stoły, wyroby tekstylne nieujęte w innych klasach; w klasie 25:kombinezony (odzież), odzież plażowa, slipy, wszystkie części bielizny, odzież do spania, odzież sportowa, bielizna do biegania, wszelkie ubiory z dzianiny, paski(odzież), gorsety(bielizna), pasy wyszczuplające i pasy do pończoch, w klasie 26: koronki i hafty, wstążki i plecionki, guziki, zatrzaski, haftki, szpilki i igły, sztuczne kwiaty.
Dodatkowo Wnoszący sprzeciw poinformował, że decyzją z dnia [...].02.2018 roku rejestracja znaku towarowego LOU PARIS Haute seduction, za numerem [...] został zachowana dla następujących towarów z klasy 25: odzież z wyłączeniem spódnic, bluzek, sukienek, sukni, fartuchów, kombinezonów [odzież], spodni, swetrów (bluzy), swetrów(swetry), obuwia z wyjątkiem butów.
Postanowieniem z dnia [...].10.2019 roku wydanym na podstawie art.97 § 2 kpa Urząd podjął zawieszone postępowanie w sprawie przedmiotowego sprzeciwu.
Pismem z dnia 18.10.2019 roku Urząd wezwał Wnoszącego sprzeciw do zajęcia stanowiska w przedmiocie odpowiedzi na sprzeciw nadesłanej w piśmie z dnia 9.08.2018 roku.
Wnoszący sprzeciw nadesłał odpowiedź w piśmie z dnia 5.12.2019 roku. Wnoszący sprzeciw podkreślił, że podtrzymuje swoje dotychczasowe twierdzenia i wnioski. W zakresie podobieństwa towarów pomimo ograniczenia wykazów znaków przeciwstawionych, nadal zachodzi identyczność lub podobieństwo (w tym w stopniu wysokim) pomiędzy towarami, do oznaczania których przeznaczone są te znaki oraz znak sporny. Sporny znak towarowy został przeznaczony do oznaczania towarów z klasy 25 tj. sukienki. Po ograniczeniu wykaz znaku towarowego LOU za numerem [...] obejmuje w klasie 25 następujące towary: kombinezony (odzież), odzież plażowa, slipy, wszystkie części bielizny, odzież do spania, odzież sportowa, bielizna do biegania, wszelkie ubiory z dzianiny, paski(odzież), gorsety(bielizna), pasy wyszczuplające i pasy do pończoch.
Natomiast wyraz LOU PARIS Haute seduction, za numerem [...] w klasie 25 obejmuje następujące towary: odzież z wyłączeniem spódnic, bluzek, sukienek, sukni, fartuchów, kombinezonów [odzież], spodni, swetrów (bluzy), swetrów(swetry), obuwia z wyjątkiem butów.
Zgodnie z orzecznictwem wskazanym w bazie Similarity, identyczność zachodzi nie tylko pomiędzy odzieżą (ogólnie) i poszczególnymi rodzajami ubrań, w tym odzieżą plażową, bielizną, czy wyrobami pończoszniczymi np. skarpetkami, podwiązkami, ale także pomiędzy szortami i strojami plażowymi (patrz orzeczenie EUIPO id. pary 0057441-0006978) oraz slipami męskimi i figami damskimi a strojami plażowymi (patrz orzeczenie EUIPO id. pary 0058869-0006978). Sukienki i tuniki stanowią jeden z elementów szerszej kategorii jaką jest odzież plażowa. Ponadto w pojęciu wszelkie ubiory z dzianiny z wykazu znaku [...] mogą zawierać w sobie wszelkie rodzaje ubrań, Z tkaniny mogą być wykonane między innymi sukienki (czyli wszystkie towary z wykazu znaku spornego z klasy 25). Tytułem podsumowania Wnoszący sprzeciw stwierdził, że wszystkie rodzaje odzieży (w tym sukienki) mieszczą się w ogólnym pojęciu wszelkie ubiory z dzianiny, a ponadto niektóre sukienki stanowią także odzież plażową.
Wszelką odzież cechuje jednorodzajowość ze względu na zbieżność pod względem producenta, użytkowników i kanałów dystrybucji. Towary te są względem siebie komplementarne (bielizna/sukienki) albo konkurencyjne (odzież plażowa/sukienki). W modzie co jakiś czas powtarzają się trendy, kiedy różne elementy odzieży noszone są zamiennie, a ich stylistyka wzajemnie się przenika tzn. sukienki, bluzy stylizowane są na bieliznę.
W zakresie podobieństwa oznaczeń Wnoszący sprzeciw wskazał, że ocena ta powinna być dokonywana przy uwzględnieniu tego, że przeciętny odbiorca zachowuje w pamięci jedynie niedoskonały obraz zapamiętanych znaków, a znaki towarowe porównuje się całościowo, z uwzględnieniem ich dystynktywnych i odróżniających elementów. W przypadku stwierdzenia identyczności towarów należy z kolei stosować zaostrzone kryterium oceny podobieństwa oznaczeń. W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości to, że cechą wspólną porównywanych oznaczeń jest element słowny LOU, zlokalizowany na początku. Nie można natomiast oczekiwać, że odbiorcy w celu rozróżnienia tego identycznie brzmiącego i wyglądającego elementu sięgać będą do Wikipedii lub historii firmy czy też słownika "scots".
Przeciwstawiony słowny znak towarowy LOU, za numerem [...] został w całości przejęty w znaku spornym, dodane do niego zestawienie słów WOMEN'S Fashion, które po polsku oznaczają modę damską ma charakter bezpośrednio opisowy dla towarów objętych zgłoszeniem tj. dla sukienek. I jako taki ten element jest niedystynktywny. Element WOMEN'S Fashion zdaniem Wnoszącego sprzeciw będzie zrozumiały dla polskiego odbiorcy. Ocena podobieństwa porównywanych oznaczeń powinna być dokonywana zawsze z uwzględnieniem elementów dominujących i odróżniających. W niniejszej sprawie elementem dominującym i odróżniającym jest wspólny dla porównywanych znaków element słowny LOU. Zestawienie WOMEN'S Fashion jest niedystynktywne.
Ponadto zestawienie to zostało zapisane czcionką znacznie mniejszych rozmiarów i o cieńszym kroju od słowa LOU. Wszystko to sprawia, że zestawienie WOMEN'S Fashion jest dodatkowo mało widoczne. W związku z powyższym, zdaniem Wnoszącego sprzeciw to element słowny LOU będzie dla konsumenta podstawą dokonania wyboru produktu opatrzonego oznaczeniem. Porównywane znaki charakteryzuje zbliżona warstwa słowna, wizualna i znaczeniowa. Zbieżność elementu słownego LOU, który jest jednocześnie dominujący i odróżniający przesądza zdaniem Wnoszącego sprzeciw o podobieństwie oznaczeń, implikując ryzyko wprowadzenia w błąd.
W zakresie ryzyka wprowadzenia w błąd odbiorców Wnoszący sprzeciw wskazał, że z uwagi na identyczność towarów należy zastosować zaostrzone kryterium oceny podobieństwa oznaczeń. Wnoszący sprzeciw odniósł się do stanowiska zaprezentowanego w decyzji Wydziału Sprzeciwów EUIPO w sprawie znaków VOLTY vs VOLT invest banking oraz przedstawił tezy pochodzące z tej decyzji, wskazując, że powinny znaleźć zastosowanie w przedmiotowej sprawie, ponieważ oddają realia rozpatrywanej sprawy.
Wnoszący sprzeciw podkreślił również, że ryzyko konfuzji jest wzmożone z tego względu, że towary Wnoszącego sprzeciw plasują się w segmencie towarów ekskluzywnych, a przy ich dystrybucji podkreślane jest pochodzenie z P.a, postrzeganego jako stolica światowej mody. Odnosząc się do kwestii związanej z rzeczywistym używaniem Wnoszący sprzeciw wskazał, że znaki Wnoszącego sprzeciw są używane w Unii Europejskiej i znane są relewantnej grupie odbiorców. To, że w chwili obecnej Wnoszący sprzeciw nie posiada salonów sprzedaży w Polsce nie oznacza, że towary oznaczana przeciwstawionymi znakami nie trafiają do polskich odbiorców. W celu potwierdzenia powołanej okoliczności Wnoszący sprzeciw nadesłał przykładowe faktury sprzedażowe.
W piśmie z dnia 13.12.2019 roku Urząd skierował do Zgłaszającego stanowisko Wnoszącego sprzeciw nadesłane w piśmie z dnia 5.12.2019 roku wyznaczając termin do zajęcia stanowiska w przedmiocie argumentów podniesionych przez Wnoszącego sprzeciw w tym piśmie. Pismo to zostało doręczone Zgłaszającemu w dniu 10.01.2020 roku.
Zgłaszający nadesłał odpowiedź w piśmie z dnia 10.01.2020 roku. Zgłaszający podkreślił, że w całości podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w odpowiedzi na sprzeciw. Zgłaszający wskazał jednak, że okolicznością, która uległa zmianie od chwili udzielenia odpowiedzi na sprzeciw jest częściowe unieważnienie znaków towarowych Wnoszącego sprzeciw z uwagi na nieużywanie przez niego znaków stanowiących podstawę wniesionego sprzeciwu na towarach innych niż bieliźniarskie i plażowe. Zgłaszający wskazał na treść przepisu art. 15212 ustawy pwp zgodnie z którą zgłaszający może podnieść zarzut nieużywania wcześniejszego znaku towarowego w sposób rzeczywisty w ciągu nieprzerwanego okresu 5 lat przed datą dokonania zgłoszenia znaku towarowego będącego przedmiotem sprzeciwu dla towarów objętych sprzeciwem, chyba że istnieją ważne powody tego nieużywania lub nie upłynął okres 5 lat od daty zarejestrowania wcześniejszego znaku. W przypadku uznania zarzutu za zasadny, Urząd Patentowy oddala sprzeciw. Wskazując, że w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki do oddalenia sprzeciwu.
Firma Wnoszącego sprzeciw jest firmą bieliźniarską i jak wskazały postępowania przed EUiPO nie używa oznaczeń na żadnych innych towarach niż towary bieliźniarskie i plażowe/kąpielowe. Istotne jest zdaniem Zgłaszającego, że firma Wnoszącego sprzeciw, która istnieje od roku 1946 na żadnym etapie swojej działalności nie produkowała towarów innych niż bieliźniarskie i plażowe/kąpielowe.
Odnosząc się do towarów tj. wszystkie ubiory z dzianiny w wykazie znaku stanowiącego podstawę sprzeciwu Zgłaszający wskazał, że z uwagi na to, że termin ten został oddzielony za pomocą przecinka, a nie średnika zgodnie z wytycznymi EUIPO w tym zakresie należy uznać, że zalicza się do wyrobów bieliźniarskich i plażowych, a nie stanowi oddzielnej kategorii odzieży.
Rynek bieliźniarski jest odrębnym segmentem mody. Rynek ten, zdaniem Zgłaszającego, rządzi się innymi prawami, Np. to, że zakupów bielizny bardzo często dokonują mężczyźni, a nie kobiety i reklamy to do nich są kierowane. W celu wykazania, że sektor bieliźniarski jest odrębnym sektorem rynku Zgłaszający odwołał się do raportu KPMG Rynek mody w Polsce-Wyznawania. Raport ten wśród odrębnych kategorii odzieży kupowanych najczęściej wyodrębnia bieliznę. Zgłaszający wykazuje, że rynek odróżnia bieliznę od ubrań. W toku postępowania Wnoszący sprzeciw nie wykazał, że jego oznaczenia posiadają renomę. Wnoszący sprzeciw w sposób nieuprawniony zdaniem Zgłaszającego chce rozciągnąć ochronę swoich znaków na towary nie objęte rejestracją, podczas gdy zakres ochrony jego znaków jest ograniczony do bielizny i strojów plażowych.
Odnosząc się do faktury sprzedaży towarów Wnoszącego sprzeciw na rynek polski Zgłaszający wskazał, że kwoty na które opiewają przedstawione faktury są niewielkie. Wnoszący sprzeciw nie przedstawił żadnych dowodów, które miałyby wskazywać na to, że prowadzi jakiekolwiek działania marketingowe mające na celu zaznajomić klientów z jego marką. Nie można więc stwierdzić, że marka Wnoszącego sprzeciw jest znana w Polsce. Działania jakie podejmuje Wnoszący sprzeciw na obszarach innych krajów Unii Europejskiej nie przekładają się na znajomość w Polsce.
Następnie pismem z dnia 27.03.2020 roku Urząd Patentowy poinformował strony o zebraniu materiału dowodowego w sprawie.
W uzasadnieniu wskazanej na wstępie decyzji Urząd Patentowy powołał treść przepisów mających w sprawie zastosowanie i dokonał szczegółowej analizy przeciwstawionych znaków przytaczając przy tym liczne wyroki Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.
Reasumując organ stwierdził, że w niniejszej sprawie zachodzą oraz są spełnione kumulatywnie wszystkie przesłanki, wynikające z art. 1321 ust. 1 pkt 3 pwp wskazanego jako podstawa prawna sprzeciwu.
Na decyzję organu A. S. i J. J. wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając jej naruszenie:
- - art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a w związku z art. 252 p.w.p., z uwagi na niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy, a także na przeprowadzeniu wadliwej i niepełnej zarazem analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w konsekwencji tych uchybień:
- 1) dokonanie niepełnych ustaleń w zakresie przesłanki identyczności lub podobieństwa towarów oraz przesłanki ryzyka wprowadzania odbiorców w błąd, jako zasadniczych podstawy sprzeciwu wobec zgłoszenia [...] w oparciu o przepis 1321 ust. 1 pkt.
- 3) pwp., 2) pominięcia przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy rozstrzygnięcia wydanego przez EUIPO w sprawie unieważnienia znaku towarowego Wnoszącego sprzeciw (ZTUE 000468702) z uwagi na jego nieużywanie, pomimo zawieszenia niniejszego postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt. 4 kpa;
- 2. naruszenie art. 15219 ust. 4 pwp, poprzez przyjęcie przez organ, że Skarżący nie zgłosili zarzutu nieużywania znaków towarowych wnoszącego sprzeciw, w sytuacji, gdy Skarżący w odpowiedzi na sprzeciw podnosił, że znak słowno-graficzny wnoszącego sprzeciw (ZTUE 007507585), przeciwstawiony zgłoszonemu znakowi, został unieważniony z uwagi na jego nieużywanie i w konsekwencji pominięcie przy rozstrzygnięciu niniejszej sprawy, że znak wnoszącego sprzeciw został unieważniony z uwagi na jego nieużywanie.
Mając na uwadze podniesione zarzuty Skarżące wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Skarga nie podlega uwzględnieniu.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 roku, poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest przez Sąd, pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) zwana dalej "p.p.s.a.".
Dokonując sądowej kontroli zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
Zgodnie z art. 1321 ust. 1 pkt 3 ustawy pwp nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym.
Przechodząc do analizy wystąpienia przesłanek tego przepisu w niniejszej sprawie, należy stwierdzić, że podobieństwo znaków, w rozumieniu art. 1321 ust. 1 pkt 3 pwp, powinno być rozpatrywane jednocześnie w dwóch aspektach: w aspekcie podobieństwa samych znaków oraz w aspekcie podobieństwa towarów i/lub usług, do oznaczania których znak został przeznaczony.
Znak towarowy ma pełnić rolę odróżniającą w taki sposób, aby nie wprowadzał w błąd uczestników obrotu gospodarczego, co do źródła pochodzenia towarów i/lub usług. O niebezpieczeństwie wprowadzenia w błąd, a więc o istnieniu ryzyka konfuzji można mówić wtedy, gdy podobieństwo znaków i towarów sprzyja mylnemu wyobrażeniu odbiorców o pochodzeniu towarów/usług. Do stwierdzenia podobieństwa nie jest konieczne rzeczywiste pomylenie znaków przez odbiorców. Wystarczy, że zaistnieje taka możliwość, co wynika wprost z treści art. 1321 ust. 1 pkt 3 pwp. Oznacza to, że dla odmowy udzielenia prawa ochronnego na oznaczenie nie musi zostać wykazane, by konfuzja faktycznie miała miejsce, wystarczy bowiem samo ryzyko jej zaistnienia.
Prawdopodobieństwo konfuzji w obrocie zachodzi, jeżeli odbiorcy towarów i usług mogliby uznać, że pochodzą one od tego samego przedsiębiorstwa, ewentualnie od przedsiębiorstw powiązanych gospodarczo. Ryzyko wprowadzenia w błąd w konkretnej sprawie zależy więc od następujących elementów:
- - ustalenia relewantnego kręgu odbiorców, względem którego należy dokonywać analiz
- - ustalenia podobieństwa towarów/usług, do oznaczania których służą oznaczenia;
- - ustalenia podobieństwa samych oznaczeń.
Relewantnym kręgiem odbiorców towarów wyszczególnionych w wykazie towarów przedmiotowego zgłoszenia, będą zarówno odbiorcy końcowi, ogół społeczeństwa jak też odbiorcy wyspecjalizowani w danej dziedzinie. Produkty takie jak sukienki są towarami nabywanymi często przez ogół nabywców, głównie kobiety, stąd należy stwierdzić, że poziom uwagi takich odbiorców jest przeciętny. W przypadku bardziej wyspecjalizowanego nabywcy, który z reguły poszukuje ich w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, poziom uwagi może być podwyższony. W niniejszej sprawie można zatem wskazać, iż relewantny krąg odbiorców utworzony jest przez ogół społeczeństwa, przy czym poziom uwagi, może się wahać od przeciętnego do podwyższonego. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, w sytuacji gdy relewantny krąg odbiorców utworzony jest z dwóch kategorii odbiorców, a mianowicie specjalistów oraz ogółu odbiorców, gdzie każda z grup wykazuje inny poziom uwagi, to odbiorcy o niższym stopniu uwagi muszą być przyjęci jako grupa według której dokonuje się oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia odbiorców w błąd.
W niniejszej sprawie w celu oceny czy zachodzi ryzyko konfuzji należy mieć na względzie krąg odbiorców utworzony przez ogół odbiorców. Ogół odbiorców wykazuje zaś przeciętny poziom uwagi. Przyjęcie takiej definicji oznacza, że przeciętnym odbiorcą jest osoba dysponująca określoną wiedzą o świecie, posiadająca zdolność do przyswajania informacji, ale podchodząca do nich z pewną dozą krytycyzmu, z uwagi na świadomość komercyjnej roli znaku towarowego. Tak określony krąg odbiorców pozwala na dokonanie prawidłowej oceny w kwestii ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd.
Pomiędzy przeciwstawionymi towarami może zachodzić albo stosunek podobieństwa, albo identyczności. Zakres ochrony znaku towarowego wyznacza zakres towarów zawarty w zgłoszeniu lub decyzji o udzieleniu prawa ochronnego. W związku z powyższym badanie podobieństwa towarów w niniejszej sprawie zostało dokonane wyłącznie w oparciu o treść wykazu towarów porównywanych znaków towarowych. Sposób korzystania ze znaku towarowego pozostaje poza obszarem badania w trakcie dokonywania oceny podobieństwa towarów porównywanych znaków. Dla oceny podobieństwa towarów istotny będzie wyłącznie zakres wyznaczony w zgłoszeniu lub zakres rzeczywistej ochrony, a nie istniejący w danym momencie zakres ofertowy np. pochodzący ze strony internetowej, który może obowiązywać np. wyłącznie w danym sezonie.
Porównywane towary z klasy 25 cechuje podobieństwo. Znak zgłoszony LOU WOMEN'S Fashion ([...]) służy do oznaczania takich towarów jak: sukienki (ki. 25). Natomiast wcześniejsze znaki towarowe służą m.in. do oznaczania następujących towarów z klasy 25 (po ograniczeniu wykaz znaku towarowego LOU za numerem [...] klasie 25 następujące towary): kombinezony (odzież), odzież plażowa, slipy, wszystkie części bielizny, odzież do spania, odzież sportowa, bielizna do biegania, wszelkie ubiory z dzianiny, paski (odzież), gorsety(bielizna), pasy wyszczuplające i pasy do pończoch. Natomiast wykaz znaku LOU PARIS Haute seduction, za numerem [...] w klasie 25 obejmuje następujące towary: odzież z wyłączeniem spódnic, bluzek, sukienek, sukni, fartuchów, kombinezonów [odzież], spodni, swetrów (bluzy), swetrów (swetry), obuwia z wyjątkiem butów.
Stosowanie przecinków w wykazie towarów/usług służy oddzieleniu poszczególnych elementów w obrębie podobnej kategorii. Z tego powodu terminy występujące w wykazie znaku za numerem [...] należy uznać za należące do kategorii towarów jakimi są bielizna i odzież plażowa. Taka przynależność skutkuje oceną o podobieństwie tych towarów względem sukienek występujących w wykazie znaku spornego, a nie o ich identyczności.
Pomimo zastosowanych wyłączeń w wykazie znaku [...]: odzież z wyłączeniem spódnic, bluzek, sukienek, sukni, fartuchów, kombinezonów [odzież], spodni, swetrów (bluzy), swetrów (swetry), obuwia z wyjątkiem butów, zakres pojęciowy wykazu pozostaje na tyle aktualny, że nadal mieszczą się w nim różnego rodzaju typy odzieży tj. np. marynarki, garnitury, czy kurtki lub płaszcze mieszczące się w terminie odzież. Wyłączenie zastosowane w wykazie tego znaku wskazuje na konkretne towary. Nie obejmuje natomiast wielu towarów, które mieszczą się w ogólnym pojęciu odzież. Mając na uwadze powyższe za uzasadnione należy uznać stwierdzenie podobieństwa towarów tj. sukienki znaku spornego i towary występujące w wykazie znaku wcześniejszego. Jako, że jedne i drugie mieszczą się w ogólnym pojęciu odzież i dlatego z natury rzeczy są do siebie podobne. Jednak nie są identyczne.
Nagłówki klasy nie obejmują sobą zawartości całej klasy. Jednakże nagłówki klasy, traktowane jako konkretne pojęcia zawierają w sobie określone desygnaty - i tak bardzo ogólne pojęcie "odzież" zawiera w sobie pojęcia określające towary bardziej specyficzne. Towary te zawierają się w zbiorze desygnatów pojęcia "odzież" czyli jest to odzież wierzchnia jak i również rajstopy, stroje plażowe, ale i sukienki itd. Towary z klasy 25 zaliczające się do ogólnej kategorii:, czyli odzież, obuwie i nakrycia głowy, mają identyczny lub bardzo podobny charakter, Mają to samo przeznaczenie, ponieważ służą do okrywania i ochrony różnych części ludzkiego ciała przed warunkami zewnętrznymi. Stanowią również artykuły modowe i można je znaleźć w tych samych sklepach. Konsumenci oczekują, że przy zakupie odzieży będą mogli znaleźć buty i nakrycia głowy w tym samym dziale lub sklepie, i odwrotnie. Ponadto wielu producentów i projektantów projektuje i wytwarza wszystkie ww. artykuły. Dlatego towary te są do siebie podobne.
Należy zauważyć, że spora część sklepów odzieżowych prowadzi politykę sprzedaży wszystkich elementów odzieży - tak by zapewnić potencjalnemu klientowi realizację potrzeb w jednym miejscu. Taka sama tendencja widoczna jest również u części producentów towarów. Produkują oni szeroką gamę towarów odzieżowych, nie specjalizując się w konkretnych towarach, tak aby pozyskać możliwie jak najwięcej klientów na swoje produkty. Dzięki zbudowaniu rozpoznawalnej marki, producenci są w stanie w łatwiejszy sposób trafić do klienta, który znając ich przykładowo odzież wierzchnią, sięgnie po buty sygnowane ich znakiem czy też bieliznę. Podejście takie można zaobserwować wśród producentów marek luksusowych odzieży, jak również producentów odzieży działających globalnie, produkujących odzież seryjną na masową skalę, przeznaczoną dla przeciętnego odbiorcy.
Towary z klasy 25, czyli odzież, obuwie i nakrycia głowy, mają identyczny lub bardzo podobny charakter. Mają to samo przeznaczenie, ponieważ służą do okrywania i ochrony różnych części ludzkiego ciała przed warunkami zewnętrznymi. Stanowią również artykuły modowe i można je znaleźć w tych samych sklepach. Konsumenci oczekują, że przy zakupie odzieży będą mogli znaleźć buty i nakrycia głowy w tym samym dziale tub sklepie, i odwrotnie. Ponadto wielu producentów i projektantów projektuje i wytwarza wszystkie ww. artykuły. Dlatego towary te są do siebie podobne. Dzięki takiemu podejściu klienci mogą się ubrać przysłowiowo "od stóp do głów" w jednym sklepie, bez konieczności udawania się do konkurencyjnych placówek. Taka sama tendencja widoczna jest również u części producentów towarów. Produkują oni szeroką gamę towarów odzieżowych, nie specjalizując się w konkretnych towarach, tak aby pozyskać możliwie jak najwięcej klientów na swoje produkty.
Dzięki zbudowaniu rozpoznawalnej marki, producenci są w stanie w łatwiejszy sposób trafić do klienta, który znając ich przykładowo odzież wierzchnią, sięgnie po buty sygnowane ich znakiem czy też bieliznę. Podejście takie można zaobserwować wśród producentów marek luksusowych odzieży, jak również producentów odzieży działających globalnie, produkujących odzież seryjną na masową skalę, przeznaczoną dla przeciętnego odbiorcy.
Tym samym spełniona została przesłanka art. 1321 ust. 1 pkt 3 pwp dotycząca stwierdzenia identyczności lub podobieństwa towarów do oznaczania jakich służą porównywane znaki towarowe.
Analiza podobieństwa oznaczeń w niniejszej sprawie prowadzi do wniosku o ich podobieństwie na płaszczyźnie fonetycznej i wizualnej. Porównywane znaki towarowe, przeznaczone zostały do oznaczania podobnych towarów z klasy 25.
Analizując znaki w warstwie wizualnej i fonetycznej podkreślić należy, iż łączy je pierwszy człon znaków chronionych prawem z rejestracji - element LOU, nie ulega zatem wątpliwości, iż znak zgłoszony zawiera w sobie odróżniający element słowny znaków chronionych wcześniejszym prawem. Element LOU jako zlokalizowany na początku wszystkich porównywanych oznaczeń będzie w sposób oczywisty najlepiej widoczny i najlepiej słyszalny. Analizowane oznaczenia w zakresie ich elementów odróżniających posiadają identyczny słowny element odróżniający, zlokalizowany na początku oznaczenia. Element LOU w znaku LOU WOMEN'S Fashion może sprawiać wrażenie modyfikacji wcześniejszych znaków LOU i LOU PARIS Haute seduction. Znak zgłoszony jest wprawdzie oznaczeniem słowno-graficznym, jednak należy w tym miejscu podkreślić że gdy znak towarowy składa się z elementów słownych i elementów graficznych, te pierwsze są z reguły bardziej odróżniające niż te drugie, ponieważ przeciętny konsument chętniej odwoływać się będzie do danych towarów, powołując się na nazwę zamiast opisywać element graficzny znaku.
Należy podkreślić, że ochrona znaków słownych jest najszersza, ponieważ mogą one występować w obrocie samodzielnie, jak również w połączeniu z grafiką, dodatkowym słowem, literą bądź cyfrą. Potencjalni konsumenci nie mają bowiem często możliwości zapoznania się z zapisem graficznym znaku towarowego np. przy przekazie słownym, lub reklamie radiowej. Koncentrują się zatem na warstwie słownej. Dla konsumenta decydujące znaczenie mają zbieżne elementy znaków, co związane jest z faktem, iż nabywca zachowuje w pamięci jedynie ogólny zarys oznaczenia, które go interesuje - przy wyborze kieruje się on tylko pewnymi charakterystycznymi elementami znaków z pominięciem mniej istotnych różnic.
Zgodnie ze stanowiskiem orzecznictwa i doktryny odbiorca zwraca większą uwagę na elementy zlokalizowane w początkowej części oznaczeń, co jest uzasadniane jest z psychologicznego punktu widzenia. Odbiorca zapamiętuje bowiem te elementy, które dostrzega w pierwszej kolejności, każdy kolejny element występujący w znaku skupia jego uważność w coraz to mniejszym stopniu.
Analizując treść semantyczną elementów tworzących porównywane oznaczenia należy stwierdzić, że element słowny LOU - tożsamy dla porównywanych znaków zostanie odebrany jako element fantazyjny, co zwiększa jego dystynktywność. Należy się zgodzić, że wśród części odbiorców może wywołać skojarzenie z imieniem Louise albo Louis, które zaliczane są do popularnych francuskich imion. Część polskich odbiorców może skojarzyć element LOU z postaciami francuskich przedstawicieli świata filmu (np. Loius de Funes), mody (np. Louis Vuitton). Nie zmienia to jednak faktu, że samo ewentualne skojarzenie z imieniem Louise albo Louis nie pozbawia te elementu cech fantazyjności wobec oferowanych towarów z klasy 25. Elementy fantazyjne są łatwiej zapamiętywane zwiększając ryzyko konfuzji w obrocie. W żadnym razie nie może zasługiwać na uwzględnienie stanowisko Zgłaszającego, który wskazał na opisowy charakter elementu słownego LOU w znakach Wnoszącego sprzeciw podnosząc, że element ten będzie kojarzony przez odbiorców z postacią założycielki firmy - Lucienne Faller.
Przechodząc do pozostałych elementów słownych występujących w porównywanych znakach należy stwierdzić, że są to elementy znacznie mniej istotne, chociaż dzieje się tak z różnych przyczyn, które zostaną opisane poniżej.
Występujące w znaku spornym zestawienie słów WOMEN'S Fashion, oznaczające modę damską wykazuje w sposób oczywisty bezpośredni związek z towarami z klasy 25, które sygnuje. Chociaż jest to element pochodzący z języka angielskiego zostanie on z łatwością zrozumiany przez zdecydowaną większość odbiorców nawet tych, którzy nie posługują się językiem angielskim.
Występujące w znaku wcześniejszym LOU PARIS Haute seduction, elementy PARIS i Haute seduction posiadają słabą siłę odróżniającą wobec towarów z klasy 25. Element słowny PARIS, oznaczający P., a więc jedną ze światowych stolic mody obok np. Mediolanu, nie może być uznawany za element odróżniający. Nie można bowiem oczekiwać, że na tej podstawie odbiorca zapamięta znak jako oznaczenie źródła komercyjnego pochodzenia towarów. Sytuacja elementu Haute seduction jest nieco inna ponieważ chociaż z jednej strony znaczenie tego zestawienia posiada pewien walor opisowości, to z drugiej strony nie można stwierdzić, że element ten zostanie zrozumiany przez przeciętnego polskiego odbiorcę z uwagi na niski odsetek osób znających język francuski w Polsce.
Analizując podobieństwo znaków w warstwie fonetycznej należy wskazać, iż z uwagi na zbieżny pierwszy człon LOU, znaki te będą wymawiane bardzo podobnie. Różnice występujące w porównywanych znakach zlokalizowane zostały ponadto w dalszej części i nie zmienią w sposób istotny wrażenia jakie powstanie w odsłuchu. Może to wzbudzić jednak wśród odbiorców uzasadnione wątpliwości co do źródła pochodzenia komercyjnego podobnych towarów oznaczonych tak podobnymi znakami. Znak LOU WOMEN'S Fashion ([...]) wywołuje wrażenie podobieństwa do znaków przeciwstawionych, odbieranych jako całość, nie tylko w warstwie słownej, ale w szczególności w graficznej.
Porównując przeciwstawione oznaczenia w płaszczyźnie wizualnej należy stwierdzić, że ich podobieństwo wynika z obecności elementu słownego LOU wspólnego dla wszystkich oznaczeń. Z uwagi na jego rozmiary względem pozostałych elementów słownych w znakach słowno-graficznych tj. spornym znaku, za numerem [...] i wcześniejszym [...] element LOU w sposób naturalny i niekwestionowany dominuje w znakach. Różna wielkość liter, nie różnicuje znaków w wystarczającym stopniu. Ponadto w znaku słownym, który może przybrać dowolną postać graficzną okoliczność ta w ogóle nie może być oceniana. Dodatkowe elementy graficzne jako niewielkich rozmiarów różowe serce w znaku spornym oraz ozdobny element wpisany w literę O w znaku [...] pełnią one rolę wyłącznie dekoracyjną i nie decydują o sile odróżniającej oznaczeń.
Analiza całościowa porównywanych znaków towarowych prowadzi do wniosku, że wrażenie jakie wywołują na relewantnym kręgu odbiorców jest podobne. Takie same elementy słowne LOU, zlokalizowane w początkowej części porównywanych oznaczeń oraz podobne brzmienie tych znaków, znacznie zbliża je do siebie. Przeciętny odbiorca nie zwraca uwagi na niewielkie różnice pomiędzy oznaczeniami, a w pamięci zachowuje jedynie zarys poszukiwanej nazwy, nie analizując szczegółowo elementów znaku, lecz bazując na ogólnym wrażeniu, w którym decydujące znaczenie mają główne i zbieżne elementy porównywanych oznaczeń. Z powodu bardzo zbliżonej warstwy słownej, porównywane znaki towarowe nie wykazują istotnych różnic i charakteryzują się dużym podobieństwem w poszczególnych warstwach porównania.
Reasumując, w niniejszej sprawie zostały spełnione kumulatywnie wszystkie przesłanki wynikające z art. 1321 ust. 1 pkt 3 pwp, wskazanego jako podstawa prawna sprzeciwu.
Sąd nie dopatrzył się w niniejszej sprawie naruszenia art. 7, 11, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a., albowiem organ wszechstronnie i wnikliwie ocenił materiał dowodowy, a do ustalonego stanu faktycznego w sprawie zastosował właściwe przepisy prawa materialnego.
W tym stanie rzeczy Sąd skargę oddalił jako niezasadną na podstawie art. 151 p.p.s.a.