Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 28 września 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 1521/11

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r. P.S.A. z siedzibą w W. (nazywana dalej "skarżącą", ""Spółką") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej nazywany "Prezesem UKE") z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] maja 2009 r. nr [...], którą odmówiono dokonania rezerwacji częstotliwości obejmującej pięćdziesiąt dupleksowych kanałów radiowych, każdy o szerokości 2x200 kHZ, z zakresu 880-890 MHz oraz 925-935 MHz, na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

Zaskarżonej decyzji Spółka zarzuciła naruszenie:

1. 1. art.153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270, z późn. zm., nazywanej dalej “p.p.s.a."), poprzez nieuwzględnienie przy wydawaniu zaskarżonej decyzji oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 grudnia 2006 r. sygn. akt: II GSK 58/06, oraz przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 28 września 2005 r. sygn. akt: VI SA/Wa 327/05, polegających na wskazaniu Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej (wówczas: Prezesowi Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty), że:
2. - brak było podstaw do wydania decyzji o odmowie dokonanie rezerwacji częstotliwości na rzecz skarżącej spółki - bez przeprowadzenia przetargu,
3. - rozstrzygnięcie odnośnie wniosku skarżącej z dnia [...] maja 2004 r. mogło zapaść dopiero po przeprowadzeniu przetargu zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. Nr 73, poz.852, z późn. zm.),
4. - Prezes UKE powinien był przeprowadzić - w ramach postępowania toczącego się na skutek wniosku P.S.A. - przetarg na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. - Prawo telekomunikacyjne, jako integralny etap postępowania w sprawie rezerwacji częstotliwości, a w konsekwencji:
5. 2. naruszenie art. 22 ust. 2 i 3 w zw. z art.18 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy - Prawo telekomunikacyjne w zw. z art.138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz.1071, z późn. zm.), poprzez utrzymanie w mocy decyzji, która została wydana pomimo, iż przesłanka "niedostępności" wnioskowanych przez skarżącą częstotliwości odpadła w toku postępowania toczącego się na skutek wniosku skarżącej Spólki z dnia [...] maja 2004 r.,
6. 3. naruszenie 24 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo telekomunikacyjne w zw. z art. 222 ust. 1 ustawy - Prawo telekomunikacyjne w zw. z art.138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji, przy wydaniu której nie zastosowano - pomimo takiego obowiązku - przepisu wskazanego na wstępie niniejszego zarzutu, jak również:
7. 4. naruszenie art.6 i art. 8 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy decyzji wydanej z naruszeniem zasady praworządności i pogłębiania zaufania do organów administracji państwowej, z uwagi na doprowadzenie, na skutek działania Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, do powstania negatywnej przesłanki dokonania na rzecz skarżącej rezerwacji częstotliwości, polegającej na niedostępności wnioskowanych częstotliwości z powodu objęcia ich rezerwacjami częstotliwości dokonanymi na rzecz podmiotów trzecich.

Skarżąca Spółka nie zgodziła się ze stanowieskiem Prezesa UKE wyrażonym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż:

1. 1. postępowanie w sprawie z wniosku skarżącej z dnia [...] maja 2004 r. powinno być prowadzone w oparciu o przepisy ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. - Prawo telekomunikacyjne,
2. 2. częstotliwości, o które wnioskowała strona, nie były dostępne do dnia 20 czerwca 2008 r., tj. do dnia, kiedy to na skutek zmiany Krajowej Tablicy Przeznaczania Częstotliwości zostały one przeznaczone do użytkowania cywilnego,
3. 3. rozdysponowanie przez Prezesa UKE częstotliwości z zakresu 880-890 MHz oraz 925-935 MHz w oparciu o przetarg przeprowadzony na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne było w pełni zasadne, albowiem "w chwili ogłaszania przez Prezesa UKE przetargu obowiązywała właśnie ta ustawa" (str. 11 Zaskarżonej Decyzji),
4. 4. z chwilą rozstrzygnięcia powyższego przetargu i udzielenia, na mocy decyzji Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2008 r., na rzecz P. Sp. z o.o. oraz A. Sp. z o.o. dwóch rezerwacji częstotliwości, powstał "stan niedostępności częstotliwości" (str. 12), który stanowi negatywną przesłankę rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia [...] maja 2004 r.

W odpowiedzi na skargę Prezes UKE wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2009 r. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1760/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezesa UKE z dnia [...] maja 2009 r.

Wskutek skargi kasacyjnej Prezesa UKE, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 maja 2011 r. sygn. akt II GSK 550/10 uchylił powyższe orzeczenie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania tutejszemu Sądowi.

Na rozprawie, w dniu 28 września 2011 r., pełnomocnik skarżącej Spółki cofnął skargę.

Organ administracji nie sprzeciwił się stanowisku skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

Cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Zgodnie art. 60 p.p.s.a., cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne.

W przedmiotowej sprawie, na rozprawie w dniu 28 września 2011 r., skarżąca Spółka cofnęła skargę na decyzję Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2009 r.

W tym stanie rzeczy, Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek skarżącej niedopuszczalnym. W związku z powyższym, cofnięcie skargi należało uznać za dopuszczalne i prawnie skuteczne.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.