Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2004r. znak [...] Prezydent Miasta P. nałożył na B. M. oraz H. B. karę pieniężną w wysokości 3825 zł za umieszczenie bez zezwolenia zarządcy drogi reklamy w pasie drogowym. Od tej decyzji w/w osoby złożyły odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., które decyzja z dnia [...] lutgo 2005r. nr [...] uchyliło zaskarżona decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r.,Nr [...] m.in wymierzył stronie karę w wysokości 6425 zł.W wyniku złożonego odwołania od w/w decyzji z dnia [...] kwietnia 2005r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., decyzją z dnia [...] czerwca 2005r. Nr [...], uchyliło zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta P. w części ustalającej wysokość kary w kwocie 6425 zł i orzekło, że za zajęcie w/w pasa drogowego wyliczona kara wynosi 2600 złotych, w pozostałej części utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] czerwca 2005r. Prezydent Miasta P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę.
W odpowiedzi na skargę organ, powołując się na orzecznictwo sądowe, wniósł o jej odrzucenie jako, że w świetle obowiązujących Prezydent Miasta P. nie ma przymiotu strony, a zatem nie posiada legitymacji do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 58 §1 pkt 6 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a).- Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w pkt.1-5 tego przepisu wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przyczyny wymienione w pkt 1 – 5 w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą.
Należy podzielić pogląd organu przedstawiony w odpowiedzi na skargę, że w niniejszej sprawie Prezydent Miasta P. nie jest stroną postępowania.
Na wstępie stwierdzić należy, że celem środków zmierzających do obalenia decyzji administracyjnej jest zapewnienie ochrony prawnej adresatowi decyzji, nie zaś obrona stanowiska prawnego organu.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego stwierdzono, że organ administracji, który prowadził postępowanie w pierwszej instancji, nie jest stroną postępowania i nie jest uprawniony do wniesienia skargi. Z zasady hierarchicznego podporządkowania i z wynikającego stąd podporządkowania organu niższej instancji organowi wyższej instancji wypływa konieczność uznania, że orzeczenie instancji wyższej zawiera miarodajną wolę prawna władzy, której musi ustąpić stanowisko instancji niższej.
Nie ma przy tym znaczenia także i to, że w pierwszej instancji orzekał organ administracyjny niepodporządkowany organowi odwoławczemu.(por np. uchwała składu siedmiu sędziów SN z 27 lipca 1993r. IIIAZP8/93- OSNAP 1994 Nr 1,poz.3, wyrok NSA OZ w Gdańsku z 26 maja 1982r.SA/GD165/82, ONSA 1982,nr 1,poz.49, Z. Kmieciak. J.P.Tarno /w:/ Postępowanie administracyjne oraz postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Warszawa 1988).
W niniejszej sprawie, decyzję w I instancji wydał Dyrektor Miejskiego Zarządu Dróg w P. z upoważnienia Prezydenta Miasta P..
Organem odwoławczym jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P.. Pojęcie strony definiują przepisy art. 28 i 29 k.p.a.Wynika z nich, że stroną w postępowaniu administracyjnym nie może być organ powołany z mocy prawa do wydawania decyzji administracyjnej w sprawie objętej postępowaniem.
Wobec braku przymiotu strony, skarga wniesiona przez Prezydenta Miasta P. na decyzję organu odwoławczego, podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna, na podstawie powołanego przepisu art. 58§1 pkt 6 p.p.s.a.