Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2008 r. Nr [...] Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] marca 2008 r. cofającą R. K. koncesję na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia. Decyzję wraz ze stosownym pouczeniem o środkach i trybie zaskarżenia, doręczono na adres strony skarżącej – R. K. w dniu 15 maja 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach).
W dniu 12 czerwca 2008 r. R. K. wniósł bezpośrednio do Sądu skargę na powyższe rozstrzygnięcie.
Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ww. skargę z uwagi na uchybienie przez skarżącego terminu do wniesienia skargi.
Pismem z dnia 2 października 2008 r. R. K., reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego R. R., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną na powyższe postanowienie. W treści skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Niedotrzymanie terminu do dokonania przedmiotowej czynności uzasadnił brakiem wiedzy po stronie skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1270 z późn. zmianami, zwanej dalej p.p.s.a./ wprowadził zasadę, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).
Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (por. J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149).
Biorąc pod uwagę powyższe w ocenie Sądu skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać bowiem pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Skarżący tłumaczył w przedmiotowym wniosku niedotrzymanie terminu do wniesienia skargi brakiem stosownej wiedzy i przekonaniem, iż dla skutecznego wniesienia skargi wystarczającym jest nadanie go w terminie w urzędzie pocztowym.
Należy stwierdzić, iż przedstawiona przez skarżącego argumentacja nie może zostać uznana za podstawę uzasadniającą przywrócenie terminu do dokonania powyższej czynności. Wskazać bowiem należy, iż skarżący w treści pouczenia dołączonego do decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2008 r. został szczegółowo poinformowany o sposobie i trybie wniesienia środka zaskarżenia. Jak wynika z akt sprawy decyzja ta wraz z pouczeniem została skarżącemu doręczona w sposób prawidłowy w dniu 15 maja 2008 r.(zwrotne potwierdzenie odbioru k. 648 akt administracyjnych).
W tym stanie rzeczy, gdy skarżący został przez organ w sposób prawidłowy pouczony o przysługujących mu środkach zaskarżenia oraz trybie ich wnoszenia, błędne przeświadczenie skarżącego, co do trybu wniesienia skargi, nie może być uznane za podstawę przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. W takim przypadku skarżący nie może powoływać się na nieznajomość przepisów postępowania jako okoliczność usprawiedliwiającą uchybienie dokonania czynności procesowej w stosownym terminie.
W tym stanie rzeczy w ocenie Sądu skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu, a zatem termin do wniesienia zażalenia nie mógł zostać przywrócony.
Zważywszy powyższe działając na mocy art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji.