Uzasadnienie
Skarżąca – B. Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu z naruszeniem ustawy o transporcie drogowym.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 maja 2013 r., pełnomocnik skarżącej został wezwany, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed sądami administracyjnymi, a także dokumentu wskazującego na sposób oraz osoby umocowane do reprezentacji strony skarżącej - oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej.
Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 6 czerwca 2013 r. (k. 23 akt). Wezwanie nie zostało wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wszczęcie postępowania sądowoadministarcyjnego oparte jest na zasadzie skargowości, zatem może ono być wszczęte jedynie na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany podmiot (art. 50 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej cyt. jako p.p.s.a.). Zgodnie z art. 28 § 1 w związku z art. 29 p.p.s.a., osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Wykazanie umocowania przez wspomniane osoby warunkuje przyjęcie, że skarga została złożona przez osobę uprawnioną do działania w imieniu strony skarżącej.
Wskazanie właściwych organów mających kompetencje do działania za konkretne podmioty następuje albo w oparciu o przepisy regulujące ich strukturę organizacyjną i działalność lub poprzez zbadanie danych dotyczących zasad reprezentacji tych podmiotów ujawnionych w rejestrach. Podstawowe znaczenie będzie miał Krajowy Rejestr Sądowy. (por. orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FSK 615/06). Nieprzedstawienie dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji danego podmiotu należy traktować jako brak formalny skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W myśl podanego przepisu jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2009 r. sygn. akt I FSK 1453/09).
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni braków formalnych skargi pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej oraz odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego strony skarżącej.
Powyższe wezwanie pełnomocnik strony skarżącej odebrał w dniu 6 czerwca 2013 r., zatem bieg siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał z końcem 13 czerwca 2013 r. W zakreślonym przez Sąd terminie nie zostały uzupełnione braki formalne skargi.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.