Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 grudnia 2013 r. E. G. (nazywana dalej "skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II stopnia Nr 4 przy Ministrze Sprawiedliwości do rozpoznania odwołań od uchwał o wynikach egzaminu radcowskiego, który został przeprowadzony w dniach 19-22 marca 2013 r. z dnia [...] października 2013 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu radcowskiego.
Pismem z dnia 9 maja 2014 r. oraz z dnia 18 maja 2014 r. skarżąca cofnęła skargę.
W uzasadnieniu skarżąca podała, że w dniu 14 maja 2014 r. otrzymała Uchwałę nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. stwierdzającą, że strona uzyskała pozytywny wynik z egzaminu radcowskiego przeprowadzonego w dniach 19-21 marca 2014 r. W tym stanie rzeczy rozpatrzenie skargi z dnia 4 grudnia 2013 r. jest niecelowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Zgodnie art. 60 p.p.s.a., cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
W przedmiotowej sprawie, skarżąca pismem z dnia 9 maja 2014 r. oraz z dnia 18 maja 2014 r. cofnęła skargę, wskazując na Uchwałę z dnia [...] maja 2014 r. Komisji Egzaminacyjnej stwierdzającą, że strona uzyskała pozytywny wynik z egzaminu radcowskiego przeprowadzonego w dniach 19-21 marca 2014 r.
W tym stanie rzeczy, Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek skarżącej niedopuszczalnym. W związku z powyższym, cofnięcie skargi należało uznać za dopuszczalne i prawnie skuteczne.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
Odnośnie punktu 2 postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.