Uzasadnienie
Minister Środowiska decyzją z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] udzielił P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego w rejonie "P." i "O.", położonym na terenie miast i gmin: M. i K. w województwie [...].
W decyzji zawarto pouczenie, że strona niezadowolona z decyzji może w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania, stosując odpowiednio przepisy dotyczące odwołań, zwrócić się do Ministra Środowiska z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy.
Odpis decyzji z dnia [...] maja 2011 r. doręczono H. S. (nazywanej dalej "skarżącą") w dniu 3 czerwca 2011 r.
W piśmie z dnia 2 czerwca 2011 r., skierowanym do Ministerstwa Środowiska Departamentu Geologii i Koncesji Geologicznych, skarżąca sprzeciwiła się poszukiwaniu i rozpoznawaniu złóż węgla brunatnego na nieruchomości będącej w jej użytkowaniu.
Ministerstwo Środowiska pismem z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] odpowiedziało stronie na pismo z dnia 2 czerwca 2011 r., udzielając wyjaśnień w sprawie (na informacyjny charakter pisma z dnia [...] lipca 2011 r. Minister Środowiska wskazał w odpowiedzi na skargę z dnia 27 czerwca 2012 r.).
Pismem z dnia 26 stycznia 2012 r. skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej poszukiwania i rozpoznawania złoża węgla brunatnego w rejonie "P. i O.", w ślad za protestem z dnia 2 czerwca 2011 r. podpisanym przez 176 rolników zainteresowanych sprawą. Pismo to wpłynęło do organu w dniu 6 lutego 2012 r.
Minister Środowiska postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. nr [...], stwierdził niedopuszczalność wniosku z dnia 26 stycznia 2012 r. o ponowne rozpoznanie sprawy oraz uchybienie terminu do jego wniesienia.
Postanowienie, doręczone skarżącej w dniu 20 marca 2012 r., nie zostało zaskarżone do Sądu.
Pismem z dnia 27 czerwca 2012 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na koncesję Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. nr [...]. Skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 9 lipca 2012 r.
Minister Środowiska w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie w związku z niewyczerpaniem przez skarżącą środków zaskarżenia określonych w art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, nazywanej dalej "p.p.s.a."). Minister Środowiska wyjaśnił, że pismo skarżącej z dnia 2 czerwca 2011 r. nie zostało uznane za wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez organ koncesji z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] (v. pismo z dnia [...] lipca 2011 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W myśl art. 52 § 2 cytowanej ustawy, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Oznacza to, że przedmiotem skargi wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego można uczynić jedynie decyzję ostateczną w administracyjnym toku postępowania.
W świetle powyższego nie była dopuszczalna skarga na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] udzielającą P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego w rejonie "P." i "O.", położonym na terenie miast i gmin: M. i K. w województwie [...], albowiem przedmiotem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego nie można uczynić decyzji organu I instancji
Zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. strona niezadowolona z wydanego przez organ rozstrzygnięcia miała prawo złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Z akt administracyjnych sprawy, jak również udzielonej przez organ odpowiedzi na skargę z dnia 27 czerwca 2012 r. wynika, że skarżąca w piśmie z dnia 2 czerwca 2011 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 11 czerwca 2011 r., skierowanym do Ministerstwa Środowiska Departamentu Geologii i Koncesji Geologicznych oświadczyła, że nie wyraża zgody na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węgla brunatnego na nieruchomości gruntowej będącej w jej użytkowaniu w związku z udzieleniem koncesji nr [...] na rzecz P. Sp. z o.o. z siedzibą w K., a co za tym idzie nie zgadza się na realizację pomysłu w postaci budowy odkrywki węgla brunatnego w rejonie "P." i "O." położonym na terenie gminy: M. i K. w województwie [...].
Następnie, w ślad za pismem z dnia 2 czerwca 2011 r., skarżąca złożyła pismo z dnia 26 stycznia 2012 r., w którym podważyła prawidłowość wydanej decyzji z dnia [...] maja 2011 r.
Pismo z dnia 26 stycznia 2012 r. Minister Środowiska uznał za wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...].
Składając wniosek z dnia 26 stycznia 2012 r. skarżąca wyczerpała tryb zaskarżenia decyzji w postępowaniu administracyjnym.
Postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. Minister Środowiska stwierdził niedopuszczalność wniosku z dnia 26 stycznia 2012 r. o ponowne rozpoznanie sprawy oraz uchybienie terminu do jego wniesienia, pouczając jednocześnie, że strona niezadowolona z rozstrzygnięcia może w terminie 30 dni od jego doręczenia złożyć skargę za pośrednictwem Ministra Środowiska do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wobec powyższego należało przyjąć, że postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. Minister Środowiska zakończył tryb "odwoławczy" od swojej decyzji z dnia [...] maja 2011 r. Tym samym nie można było skarżyć decyzji Ministra Środowiska z pominięciem jego postanowienia z dnia [...] marca 2012 r.
Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 20 marca 2012 r., natomiast skarga z dnia 27 czerwca 2012 r. została wniesiona do Sądu w dniu 9 lipca 2012 r., a więc z naruszeniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Stwierdzone uchybienie terminu stanowiło przeszkodę uniemożliwiającą merytoryczne rozpatrzenie skargi, skutkujące odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.