Uzasadnienie
"(...)"Sp. z o.o. z siedzibą w "(...)" (dalej: "skarżąca", "spółka"), pismem z 18 czerwca 2019 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "WSA") skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z "(...)" maja 2019 r., nr "(...)", w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 1500 złotych za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI WSA z 26 lipca 2019 r. (k. 10), wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a."), stosownie do § 1 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone spółce w dniu 5 sierpnia 2019 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 14).
W terminie do uiszczenie wpisu od skargi spółka, w piśmie nadanym w dniu 12 sierpnia 2019 r. w placówce wyznaczonego operatora, złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskowi temu nadano bieg (został zarejestrowany w rep. SPP pod sygn. VI SPP/Wa 226/19).
Postanowieniem referendarza sądowego z 11 marca 2020 r., wydanym w sprawie sygn. VI SPP/Wa 226/19, odmówiono przyznania skarżącej prawa pomocy. Orzeczenie to doręczono spółce w dniu 20 marca 2020 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 16 akt VI SPP/Wa 226/19). Na postanowienie referendarza sądowego nie został wniesiony sprzeciw, wobec czego stało się prawomocne.
Wobec tego, zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 30 czerwca 2020 r. (k.
31) wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI WSA z 26 lipca 2019 r. wzywającego do uiszczenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia, wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych. Wezwanie zawierało stosowne pouczenie o odrzuceniu skargi wskutek jego niewykonania. Odpis zarządzenia doręczono spółce w dniu 7 lipca 2020 r. (k. 33). Termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 14 lipca 2020 r. W zakreślonym terminie skarżąca złożyła pismo procesowe, wraz z którym przedłożyła potwierdzenie uiszczenia opłaty sądowej na kwotę 100 złotych w znakach opłaty sądowej.
Jak wynika z notatki służbowej pracownika sekretariatu Wydziału VI WSA z 30 lipca 2020 r. (k.
- 36) w Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Inny rygor nieuiszczenia wpisu został przewidziany dla niektórych pism nazwanych w ustawie – p.p.s.a., tj. dla skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania. Jak stanowi bowiem art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Z art. 219 § 2 p.p.s.a wynika, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu administracyjnego.
Wobec tego możliwe są dwa sposoby uiszczenia opłaty sądowej: albo gotówką do kasy sądu administracyjnego, do którego wnoszone jest pismo, albo na rachunek bankowy właściwego sądu. Przepisy ustawy – p.p.s.a. nie przewidują możliwości skutecznego uiszczenia wpisu znakami opłaty sądowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 lipca 2010 r. sygn. akt I OSK 1094/10).
Sąd zwraca uwagę, że skarżąca przy pierwszym wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi (k.
10) była wyraźnie pouczona o sposobie uiszczenia wpisu sądowego (w kasie Sądu z podaniem w jakich godzinach jest czynna, bądź na rachunek bankowy Sądu z podaniem numeru konta). Ponadto skarżąca była prawidłowo pouczona o skutkach procesowych jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia wpisu w terminie.
Bezspornym jest że skarżąca bezskutecznie ubiegała się o przyznanie prawa pomocy. Wobec powyższego zarządzeniem z 30 czerwca 2020 r. (k.
31) skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI WSA o uiszczeniu wpisu od skargi w zakreślonym przez Sąd 7-dniowym terminie. Została również prawidłowo pouczona o skutkach prawnych jego niewykonania. Odpis zarządzenia z 30 czerwca 2020 r. doręczono spółce 7 lipca 2020 r. Zatem termin do uiszczenia wpisu sądowego przez spółkę bezskutecznie upłynął 14 lipca 2020 r.
Do dnia wydania niniejszego orzeczenia w Rejestrze Opłat Sądowych WSA nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Skoro zatem należny wpis od skargi, mimo prawidłowego wezwania, nie został przez spółkę uiszczony w wyznaczonym przez WSA terminie, co jest okolicznością bezsporną, to w rozpoznawanej sprawie zaktualizował się skutek procesowy, o którym mowa w art. 220 § 3 p.p.s.a.
Powyższej oceny nie mogło zmienić pismo skarżącej z 14 lipca 2020 r. z którego treści wynika, że spółka uiściła należny wpis od skargi w kwocie 100 złotych w znakach opłaty sądowej. Mając na uwadze powyższe względy, Sąd stwierdza, że taki sposób uiszczenia wpisu sądowego nie spełnia wymogów prawidłowego wniesienia opłaty.
Wobec bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a.