Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 grudnia 2016 r. S. Sp. z o.o. z siedzibą w [...], reprezentowana przez rzecznika patentowego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2016 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy "S SEPI" [...].
Zarządzeniami z dnia 23 stycznia 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącej Spółki do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi, nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi, a także dokumentu wskazującego na sposób reprezentacji skarżącej spółki oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1000 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 3 lutego 2017 r. (k. 14 akt sądowych). W zakreślonym przez Sąd terminie pełnomocnik skarżącej Spółki nie wykonał wezwań Sądu, lecz oświadczył, że wycofuje złożoną w niniejszej sprawie skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W myśl art. 60 ww. ustawy, skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia.
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Artykuł 220 § 3 powołanej ustawy stanowi natomiast, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd
Odnosząc się do powyższego wskazać należy, iż cofnąć można jedynie skargę skutecznie wniesioną, a więc taką której braki formalne zostały uzupełnione w terminie oraz prawidłowo opłaconą. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi oraz nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi musi zatem skutkować jej odrzuceniem, a nie umorzeniem postępowania z powodu jej cofnięcia.
W związku z powyższym, Sąd uznał cofnięcie skargi za niedopuszczalne i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a i art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.