Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła skargę do WSA w Warszawie na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] maja 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2010 r. umarzającą postępowanie w sprawie wniosków, w tym jego wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach w W. zarzucając naruszenie art. 8, art. 2, art. 20, art. 22 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP oraz art. 8 i art. 9 Dyrektywy nr 98/34/We Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego zmienionej dyrektywą nr 98/48/We Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 lipca 1998 r. przez oparcie rozstrzygnięcia na przepisach ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, której projekt, wbrew obowiązkom przewidzianym w art. 8 i 9 Dyrektywy nie został notyfikowany w Komisji Europejskiej.
Na rozprawie w dniu 12 stycznia 2012 r. skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania powołując się na postanowienie WSA w Gdańsku sygn. III SA/Gd 352/10, III SA/Gd 261/10 i III SA/Gd 262/10, w których WSA w Gdańsku przedstawił Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prawne uznając, iż rozstrzygnięcie ETS w tych sprawach w istocie wiąże się z przedmiotem sprawy objętej niniejszą skargą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wprawdzie w powołanym przepisie nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Europejskiej jednakże, zdaniem Sądu, nie przesądza to o braku podstawy do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, gdy Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (A. Wróbel [w.] Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Kraków 2002, s. 154). Postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", o którym mowa w powołanym przepisie.
Podkreślić przy tym należy, iż w świetle obowiązujących przepisów orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne.
Powołany przepis normuje tzw. kwestię prejudycjalną dla rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej zawisłej przed sądem. W orzecznictwie przyjmuje się jednak, iż jego stosowanie winno uwzględniać szerokie rozumienie pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania wychodzące poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności".
W sprawie o sygn. III SA/Gd 262/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r. przedstawił Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prawne "Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/We z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. UE. L. 98.204.37) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny być przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje wydawania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.
Skarżąca we wrześniu 2009 r. wystąpiła do Ministra Finansów z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach w W. zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. Minister Finansów umorzył postępowanie w sprawie z ww. wniosku i wniosków pozostałych wskazanych podmiotów odwołując się do art. 118 ustawy o grach hazardowych i stwierdzając, iż zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a tej ustawy gra na automatach może być prowadzona jedynie w kasynie gry, co oznacza, iż ustawa nie przewiduje możliwości urządzania gier na automatach w salonach gier na automatach, a taki stan rzeczy stanowi o bezprzedmiotowości postępowania i uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 208 Ordynacji podatkowej. Decyzja ta została przez Ministra Finansów utrzymana w mocy decyzją z dnia [...] maja 2010 r. (wskutek rozpoznania wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, w którym skarżąca zarzuciła w szczególności naruszenie powołanej Dyrektywy przez brak notyfikacji projektu ustawy o grach hazardowych) z tym, że w podstawie prawnej decyzji organ wskazał art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 221 ustawy Ordynacja podatkowa w zw. z art. 118 i art. 129 § 2 powołanej ustawy o grach hazardowych stwierdzając, iż w sytuacji, gdy postępowanie w przedmiocie udzielenia zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach nie zostało zakończone do 31 grudnia 2009 r. to organ był zobowiązany zgodnie z art. 118 ustawy o grach hazardowych uwzględnić przy rozstrzyganiu stan prawny uregulowany ww. ustawą i zastosować art. 129 § 2 tej ustawy.
Stosownie do art. 129 ust. 1 ustawy działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń przez podmioty, których im udzielono wg przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej, a zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu postępowanie w sprawie wydania zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia ustawy umarza się. Chociaż zatem pytanie objęte ww. postanowieniem dotyczy zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, to w świetle powołanego przepisu, wyjaśnienie w drodze odpowiedzi na powyższe pytanie co do tego, czy przepisy ustawy mogą być stosowane z uwagi na zaniechanie ich notyfikacji Komisji na podstawie dyrektywy nr 98/34 pozostaje w związku z rozstrzygnięciem w sprawie niniejszej.
Stanowisko Trybunału pozwoli bowiem na ocenę, czy ustanowiony w powołanej ustawie system reglamentujący prowadzenie gier losowych nie narusza ustanowionych w prawie wspólnotowym granic dopuszczalnego ograniczenia przepływu towarów i świadczenia usług.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa orzekł, jak w postanowieniu.