Uzasadnienie
A. K. (dalej jako: "skarżąca", "strona"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "WSA") skargę na postanowienie Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego (dalej "organ") z [...] marca 2021 r. nr [...], na mocy którego uchylono postanowienie z dnia [...] grudnia 2020 r. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz stwierdzono niedopuszczalność odwołania.
Z załączonego do pisma organu z 19 lipca 2021 r. wygenerowanego z systemu Poczty Polskiej S.A. dokumentu elektronicznego zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonego postanowienia wynika, że pełnomocnik skarżącej reprezentujący ją przez organem odebrał zaskarżone postanowienie w dniu 22 marca 2021 r. Ponadto z informacji organu w ww. piśmie wynika, że skarżący nadał skargę do WSA w dniu 26 kwietnia 2021 r. – na dowód czego organ załączył kopię koperty w której skargę nadano.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić, z powodu złożenia po terminie.
Na wstępie wskazać należy, że skarga na akt organu administracji publicznej wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać wymogi formalne określone w ustawie z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej jako "p.p.s.a.").
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a., za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. O zachowaniu ustawowego terminu do wniesienia skargi, decyduje data nadania skargi na adres właściwego organu.
W przedmiotowej sprawie zaskarżone postanowienie Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego, zawierające prawidłowe pouczenie o możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia postanowienia, doręczono stronie w dniu 22 marca 2021 r. Odbiór przesyłki pokwitował W. C. – Członek Zarządu (podpis umieszczony na dokumencie elektronicznym zwrotnego potwierdzeniu odbioru zaskarżonego postanowienia wygenerowanym z systemu Poczty Polskiej S.A.). Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał stronie w dniu 21 kwietnia 2021 r. Tymczasem skarga została wniesiona przez stronę w dniu 26 kwietnia 2021 r. – co wynika ze stempla pocztowego znajdującego się na kopercie zawierającej skargę, a więc z uchybieniem terminu.
Sąd dodatkowo zaznacza, że zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, zaś termin do złożenia skargi, określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, co oznacza, iż niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez Sąd. Nadto jest terminem prekluzyjnym, a zatem jego upływ Sąd uwzględnia z urzędu.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd wskazuje, że w przedmiotowej sprawie wystąpiła podstawa do odrzucenia skargi, bowiem strona wniosła skargę po terminie. Tym samym brak jest podstaw do jej merytorycznego rozpatrzenia gdyż warunkiem rozpatrzenia skargi jest złożenie jej w ustawowym terminie.
Dlatego też na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, o czym orzekł w pkt 1 sentencji postanowienia. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.