Uzasadnienie
Dnia [...] listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. J. na decyzję Krajowej Rady Biegłych Rewidentów z dnia [...] kwietnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie skreślenia biegłego rewidenta.
Odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej dnia 19 stycznia 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 81 akt) wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie jego zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W dniu 29 stycznia 2009 r., tj. z zachowaniem terminu do wniesienia, skarżąca złożyła do tutejszego Sądu sporządzoną i podpisaną przez siebie skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm), cytowana dalej jako p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. W myśl art. 175 § 2 p.p.s.a. przepis § 1 tego artykułu nie znajduje zastosowania, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Ponadto skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych oraz rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 p.p.s.a.).
Natomiast stosownie do treści art. 178 p.p.s.a., Sąd obowiązany jest odrzucić na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną niedopuszczalną z przyczyn określonych w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do takich przyczyn należy m.in. sporządzenie skargi kasacyjnej wbrew dyspozycji wyżej cyt. przepisu art. 175 § 1 p.p.s.a., tj. sporządzenie jej przez nieuprawnioną osobę.
W rozpoznawanym przypadku skarżąca - nie będąc adwokatem, ani radcą prawnym, jak również osobą wskazaną w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. – wniosła skargę kasacyjną sporządzoną i podpisaną przez siebie. Tym samym nie zastosowała się do wymogu przymusu adwokacko - radcowskiego, o którym mowa w art. 175 § 1 p.p.s.a. - stawianego dla skutecznego dokonywania tej czynności procesowej, czym nie dopełniła ciążącego na niej obowiązku ustawowego.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.