Uzasadnienie
Dnia 8 stycznia 2007 r. strona skarżąca –A. z siedzibą w USA, reprezentowana przez rzecznika patentowego W. J., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zgłoszenia znaku towarowego.
W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 stycznia 2007 r., pismem z dnia 2 lutego 2007 r., pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 1.000 zł – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, to jest oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii wypisu z urzędowego rejestru, z którego wynikałby sposób i osoby upoważnione do reprezentacji strony skarżącej, wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski – w terminie 2 miesięcy, pod rygorem odrzucenia skargi. Oba wezwania doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej dnia 8 lutego 2007 r.
Pismem z dnia 10 kwietnia 2007 r. pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o przedłużenie terminu do wykonania wezwań. W uzasadnieniu wskazał, że w myśl art. 220 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – termin do uzupełnienia braków formalnych, w tym opłaty, nie powinien być krótszy niż 2 miesiące, przy czym ustawodawca nie wskazał górnej granicy terminu. Wyznaczony przez przewodniczącego wydziału dwumiesięczny termin okazał się zbyt krótki. Jednocześnie wniósł o dopuszczenie go do czynności związanych ze złożoną skargą, w tym z uzupełnieniem braków formalnych.
Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych stwierdzono, że do dnia 6 kwietnia 2007 r. wpis stały od przedmiotowej skargi, w wysokości 1.000 zł, nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie termin do uiszczenia wpisu wynosił 7 dni i upłynął dnia 15 lutego 2007 roku. Pełnomocnik strony skarżącej do dnia orzekania wpisu nie uiścił (k. 25v).
Pismo pełnomocnika strony skarżącej złożone dnia 10 kwietnia 2007 r., to jest ostatniego dnia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie może wywrzeć zamierzonego skutku. Na wstępie należy wskazać, że pełnomocnik strony skarżącej błędnie przyjął, że Sąd nie uznał go za pełnomocnika. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentów świadczących o umocowaniu osoby udzielającej pełnomocnictwa skierowane zostało do osoby, która podpisała skargę – rzecznika patentowego W. J. Tą też osobę wezwano do uiszczenia wpisu od skargi. Powyższe świadczy o dopuszczeniu tej osoby do działania w sprawie w charakterze pełnomocnika. Natomiast wezwanie do złożenia odpowiednich dokumentów ma na celu ustalenie, czy podpisujący skargę był prawidłowo do tego umocowany, to jest czy osoba, która udzieliła mu pełnomocnictwa miała prawo dokonać tego w imieniu A. W niniejszej sprawie nie będzie miał zastosowania art. 220 § 2 p.p.s.a., na który powołuje się pełnomocnik strony skarżącej. Cytowany przepis mówi bowiem o sytuacji, gdy strona skarżąca nie ma przedstawiciela w kraju, co nie ma miejsca w rozpoznawanym przypadku, gdyż – jak już wskazano wyżej - za stronę działa jej pełnomocnik.
Ponadto podkreślenia wymaga fakt, że siedmiodniowy termin do wniesienia wpisu nie jest – w przeciwieństwie do terminu z art. 58 p.p.s.a. – terminem sądowym, lecz terminem ustawowym. Z uwagi na to nie jest możliwe wydłużenie go orzeczeniem sądu czy też zarządzeniem przewodniczącego.
Z tych powodów należy uznać, że pełnomocnik strony skarżącej nie uiścił wpisu w terminie. Dlatego też, zgodnie z art. 220 §3 cytowanej ustawy, skarga podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie powołanych wyżej przepisów, postanowił jak w sentencji orzeczenia.