Uzasadnienie
Postanowieniem z 28 sierpnia 2014 r., referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił C. (dalej: "skarżąca") przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Odpis powyższego postanowienia wraz z pismem z 11 września 2014 r., w którym zawarte zostało pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia oraz o terminie i sposobie jego wniesienia, został doręczony skarżącej w dniu 16 września 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 75 akt sądowych). W dniu 24 września 2014 r. (data nadania w placówce operatora pocztowego) skarżąca złożyła sprzeciw na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej także: "p.p.s.a."), od zarządzeń i postanowień o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Natomiast stosownie do art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Z powyższego wynika, że procesową konsekwencją złożenia środka zaskarżenia, jakim jest sprzeciw, po terminie jest konieczność jego odrzucenia.
Biorąc pod uwagę okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić należy, że sprzeciw skarżącej podlega odrzuceniu. Jak wcześniej wykazano odpis postanowienia referendarza sądowego został doręczony skarżącej w dniu 16 września 2014 r., a zatem termin do wniesienia środka zaskarżenia upływał 23 września 2014 r. Tymczasem sprzeciw nadany został w placówce operatora pocztowego 24 września 2014 r. (w aktach sprawy koperta, w której nadano sprzeciw – k. 84), a więc już po ustawowym siedmiodniowym terminie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.