Uzasadnienie
Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...], którą na podstawie art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874, z późn. zm.). nałożono na P. B. karę pieniężną w wysokości 8000 zł.
Skargę na powyższą decyzję złożył P. B.. Główny Inspektor Transportu Drogowego omawianą skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi przesłał do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w
Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W dniu 30 maja 2011 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. Nr 89, poz. 506). Zgodnie z § 1 rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92 ustawy o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
W związku z tym, że po zmianach wprowadzonych ustawą z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 244, poz. 1454), od dnia 1 stycznia 2012 r. przepisem będącym podstawą do nakładania kar pieniężnych został art. 92a ustawy o transporcie drogowym, w dniu 13 czerwca 2012 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 15 maja 2012 r. zmieniające ww. rozporządzenie Prezydenta RP z 18 kwietnia 2011 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 604). Zgodnie z § 1 tego rozporządzenia, § 1 rozporządzenia z dnia 18 kwietnia 2011 r. otrzymuje brzmienie: "Rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę".
W myśl § 2 tego rozporządzenia sprawy, o których mowa w § 1, zarejestrowane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia w wojewódzkim sądzie administracyjnym właściwym według miejsca siedziby organu administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, rozpoznaje wojewódzki sąd administracyjny właściwy w rozumieniu niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem spraw, w których wyznaczono terminy rozprawy.
W niniejszej sprawie nie został wyznaczony termin rozprawy, a skarżący zamieszkuje w G., województwo [...], zatem właściwym do jej rozpoznania w myśl cyt. wyż. przepisów rozporządzenia jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie.
Zgodnie z art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdza swoją niewłaściwość zobowiązany jest przekazać sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Uwzględniając powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.