Uzasadnienie
K. M. wniosła pismem z [...] kwietnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z [...] lutego 2014 r., w przedmiocie nałożenia opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych.
Wraz ze skargą pełnomocnik skarżącej złożył pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że termin do wniesienia skargi został uchybiony bez jego winy, bowiem zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w [...] lutego 2014 r., a wybór pełnomocnika nastąpił [...] lutego 2014 r., zaś w wyniku nieszczęśliwego upadku, podczas gry w piłkę, pełnomocnik strony[...] lutego 2014 r. doznał urazu w postaci złamania skośnego z przemieszczeniem kości śródstopia, co spowodowało długotrwałe unieruchomienie. Termin do złożenia skargi upływał [...] marca 2014 r.
Z uwagi na konieczność rekonwalescencji pourazowej, pełnomocnik nie był w stanie przygotować skargi, bowiem łącznie do [...] marca 2014 r., przebywał na zwolnieniu lekarskim. Nadmienił, iż prowadzi indywidualną kancelarię radcy prawnego, nie współpracuje z innymi pełnomocnikami profesjonalnymi i nie miał możliwości wyznaczenia zastępcy. Do wniosku pełnomocnik na potwierdzenie wskazanej okoliczności załączył dokumentację medyczną, wraz z dokładnymi zdjęciami rentgenowskim i wypisem ze szpitala.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) przywrócenie terminu przez sąd następuje, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z wnioskiem o przywrócenie terminu strona występuje w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Brak winy należy rozpatrywać jako dopełnienie przez stronę obowiązku dołożenia staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdej osoby należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
W orzecznictwie przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. orzeczenia NSA: z 19 lutego 2009 r., sygn. akt I GZ 1/09, z 21 maja 2014 r., sygn. akt II GZ 213/14; a także H. Knysiak-Molczyk w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 381).
W niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że okoliczności warunkujące przywrócenie terminu do złożenia skargi zostały spełnione. Pełnomocnik skarżącej uprawdopodobnił, że zaistniała sytuacja uniemożliwiająca mu wniesienie skargi w terminie. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej [...] lutego 2014 r., zaś termin do jej złożenia upływał [...] marca 2014 r. Z uwagi na uraz, którego pełnomocnik skarżącej doznał [...] lutego 2014 r. nie był on w stanie przygotować skargi. Pełnomocnik załączył dokumentację medyczną potwierdzającą, iż w okresie od dnia [...] lutego do [...] marca 2014 r. był unieruchomiony i nie mógł wychodzić z domu. Jak wskazał, nie miał możliwości powierzyć sporządzenia skargi innej osobie, bowiem prowadzi indywidualną kancelarię radcy prawnego, nie współpracując z innymi pełnomocnikami profesjonalnymi, toteż nie miał możliwości wyznaczenia zastępcy.
Pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu zostało wniesione do Sądu przed upływem 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu – czyli niedyspozycji pełnomocnika skarżącej.
Podkreślenia wymaga fakt, iż instytucja uprawdopodobnienia jest dalece mniej rygorystyczna niż udowodnienie danej okoliczności. Oznacza to, iż samo wykazanie zdarzenia lub faktu, który wskazuje na prawdopodobieństwo braku winy powinno być wystarczającym dla uznania, iż zachodzą przesłanki do przywrócenia terminu o jakich mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. Zwolnienie lekarskie oraz dokumentacja potwierdzająca złamanie, stanowią wystarczający dowód poświadczający okoliczności wyłączające winę zarówno strony jak i jej reprezentanta. Stawianie profesjonalnemu pełnomocnikowi wymogu wyręczenia się osobami trzecimi w dokonaniu czynności nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach. Zasadnym jest stanowisko, iż wymaganie od adwokata lub radcy prawnego działania w trakcie trwania udokumentowanej choroby uniemożliwiającej podejmowanie czynności jest nadmiernie rygorystyczne i stawia w gorszej sytuacji strony, które nie działają w postępowaniu osobiście lecz przez ustanowionego profesjonalnego pełnomocnika (postanowienie NSA z 27 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 430/08).
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.