Uzasadnienie
Skarżący – Z. M., reprezentowany przez adwokata, w prawidłowym trybie i terminie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia.
Zarządzeniami z 18 czerwca 2015 r. (k. 1 i 16 akt) Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi:
- 1. braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa, upoważniającego go do działania w imieniu skarżącego;
- 2. wpisu od skargi, w kwocie 200 złotych.
Wezwania te zostały doręczone dnia 6 lipca 2015 r. na adres kancelarii adwokackiej wskazany na wstępie skargi (z.p.o. k. 19 akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3 cytowanego przepisu). Nadto zgodnie z art. 219 § 2 p.p.s.a. należny wpis winien zostać uiszczony gotówką w kasie Sądu lub na rachunek bankowy tegoż Sądu, o czym pełnomocnik skarżącego został pouczony.
Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jeżeli nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi to taka skarga podlega odrzuceniu.
Jak wynika ze sprawy pełnomocnik skarżącego dnia 6 lipca 2015 r. został skutecznie wezwany do uiszczenia zarówno wpisu, jak i do uzupełnienia braku formalnego skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec tego ostatnim dniem ustawowego, siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu i do uzupełnienia ww. braku skargi był 13 lipca 2015 r.
Sąd stwierdza, że do chwili obecnej w niniejszej sprawie nie został uiszczony wpis od skargi (vide informacja verte k. 21 akt), jak również nie nadesłano stosownego pełnomocnictwa, wobec czego rzeczona na wstępie skarga podlega odrzuceniu.
Mając na względzie powyższe ustalenia Sąd orzekł jak w postanowieniu, czyniąc to w oparciu o art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.