Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 lipca 2016 r. M. G. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.
W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...], działając na podstawie art. 140 ac ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r., poz. 1137), z urzędu wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 19 stycznia 2017 r. do Sądu wpłynęło zwrotne potwierdzenie odbioru ww. postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 140ac ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.; dalej "p.r.d.") decyzja ostateczna podlega wykonaniu po upływie 30 dni od jej doręczenia, chyba że wstrzymano jej wykonanie. Organ, który wydał decyzję ostateczną, z urzędu wstrzymuje jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie, w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Oznacza to, że wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną w myśl przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym następuje z urzędu, ale tylko wówczas, gdy strona zaskarżyła tę decyzję do sądu administracyjnego. Tym samym, złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi staje się bezprzedmiotowe, w sytuacji kiedy organ drugiej instancji wydał postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji zgodnie z art. 140ac ust. 2 p.r.d. (vide: postanowienie NSA z dnia 4 września 2015 r., sygn. akt II GSK 1940/15 publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wstrzymanie wykonania decyzji zgodnie z art. 140ac ust. 2 p.r.d. skutkuje tym, że do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed sądami administracyjnymi zaskarżona decyzja nie może być wykonana.
Sąd zauważa jednocześnie, że kwestia prawidłowości nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia, będzie badana na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 140ac p.r.d. orzekł jak w sentencji postanowienia.