Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...], Komisja Nadzoru Finansowego - działając na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1450 ze zm.) w związku z art. 11 ust. 1 i ust. 5 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. z 2016 r., poz. 174 ze zm.), ustanowiła z dniem [...] lipca 2016 r. w S. w W. (dalej także "S.", "K.") zarządcę komisarycznego do czasu wykonania zadań określonych w pkt 4 decyzji.
Skargi na tę decyzję wniosły: R. w W. i K. z siedzibą w S. W odpowiedzi na skargę R., Komisja Nadzoru Finansowego wniosła o jej oddalenie jako bezzasadnej.
W odpowiedzi na skargę K., Komisja Nadzoru Finansowego wniosła o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. ewentualnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny (w skrócie "WSA") w Warszawie, postanowieniem z 3 października 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 1657/16, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) w skrócie: "p.p.s.a.", w sprawie toczącej się przy udziale S. z siedzibą w W., odrzucił skargę K. w S. na ww. decyzję Komisji Nadzoru Finansowego w przedmiocie ustanowienia zarządcy komisarycznego.
WSA w Warszawie wskazał, że skarga jest niedopuszczalna z uwagi na brak po stronie K. legitymacji skargowej w tej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną K. z siedzibą w S., postanowieniem z dnia 10 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 445/17, uchylił ww. postanowienie WSA w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że to, że skargę od decyzji o ustanowieniu zarządcy komisarycznego S. może wnieść rada nadzorcza K. lub K. nie oznacza, że tym samym wyłączone zostaje prawo do wniesienia skargi na taką decyzję przez inne podmioty wymienione w art. 50 § 1 p.p.s.a. Skoro K. z siedzibą w S., która wniosła skargę na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] lipca 2016 r. o ustanowieniu zarządcy komisarycznego w S. z siedzibą w W. i spełnia kryteria organizacji społecznej (jest spółdzielnią) oraz została dopuszczona do udziału w postępowaniu administracyjnym i brała udział w tym postępowaniu (postanowienie z dnia 28 maja 2015 r.), to jest uprawniona do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 50 § 1 p.p.s.a.
Pismami z 10 lipca 2017 r. Komisja Nadzoru Finansowego wniosła o umorzenie postępowania w sprawach z obydwu skarg na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wskazując, iż stało się ono bezprzedmiotowe wobec ogłoszenia upadłości S. Do pism dołączono poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię postanowienia Sądu Rejonowego dla m. [...] Wydział [...] Gospodarczy z dnia [...] lipca 2017 r. (sygn. akt [...]), którym ogłoszono upadłość S. i m.in. wyznaczono syndyka masy upadłości.
Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 13 lipca 2017 r. WSA w Warszawie na podstawie art. 111 § 1 p.p.s.a. połączył sprawy toczące się z obydwu skarg do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Z dniem [...] lipca 2017 r. postanowieniem Sądu Rejonowego dla m. [...] Wydział [...] Gospodarczy z dnia [...] lipca 2017 r. (sygn. akt [...]) ogłoszono upadłość S. Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe (Dz.U. Dz.U. z 2016, poz. 2171) data wydania postanowienia o ogłoszeniu upadłości jest datą upadłości.
Oznacza to, że skutki ogłoszenia upadłości powstają w dniu ogłoszenia upadłości.
Z kolei na podstawie art. 433 pkt 1) i 2) w zw. z art. 441a ust. 4 ustawy - Prawo upadłościowe z dniem ogłoszenia upadłości:
- 1) organy zarządzające i nadzorcze banku ulegają rozwiązaniu;
- 2) wygasają zarząd komisaryczny, powołanie likwidatora oraz uprawnienia kuratora ustanowionego na podstawie art. 144 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 2015 r. poz. 128 ze zm.).
Powołana regulacja określa zatem, że ustanowiony zarząd komisaryczny wygasa z chwilą ogłoszenia upadłości podmiotu, w którym tego rodzaju zarząd został ustanowiony. Konsekwencją takiej konstrukcji postępowania upadłościowego jest wyeliminowanie, poprzez wygaśnięcie, z obrotu prawnego rozstrzygnięcia (decyzji) ustanawiającej zarząd komisaryczny z mocy prawa. Taki stan powoduje, że zbędnym jest wydawanie przez organ, który ustanowił zarząd komisaryczny, decyzji tenże zarząd odwołującej. Tego typu decyzja w istocie zmierzałaby wyłącznie do potwierdzenia zaistniałego stanu prawnego powstałego z mocy obowiązującego prawa, nie kształtowałaby natomiast jakiejkolwiek sytuacji prawnopodmiotowej (por. postanowienie NSA z dnia 11 października 2016 r., sygn. akt II GZ 984/16).
Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-2.
Skoro zatem zarząd komisaryczny w S. wygasł, a przedmiotem sprawy jest decyzja Komisji Nadzoru Finansowego ustanawiająca zarządcę komisarycznego w ww. kasie, to bezprzedmiotowe stało się orzekanie o jej zgodności z prawem.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.