Uzasadnienie
Skarżący A. W. i A. W., reprezentowani przez pełnomocnika radcę prawnego R. K. złożyli za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] listopada 2011 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego
W wykonaniu zarządzenia z dnia 14 lutego 2012 r. (k. 24 akt), wezwano pełnomocnika skarżących do uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 450 złotych.
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 17 lutego 2011 r. (k. 26 akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), cytowana dalej jako p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3 cytowanego przepisu).
Nadto zgodnie z treścią art. 219 § 2 p.p.s.a. należny wpis winien zostać uiszczony gotówką w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie lub na rachunek bankowy tegoż sądu, o czym skarżący został prawidłowo pouczony.
W rozpoznawanym przypadku pismo z 15 lutego 2011 r. wraz z odpisem zarządzenia w przedmiocie wpisu od skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 17 lutego 2012 r. Zatem obowiązany był on uiścić ww. wpis w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, którego pierwszym dniem był 18 lutego 2012 r., a ostatnim 24 lutego 2012 r.
Z notatki służbowej (verte k. 27 akt) sporządzonej przez pracownika tutejszego Sądu dnia 14 marca 2012 r., po sprawdzeniu w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych wynika, że do 12 marca 2012 r. nie został uzupełniony powyższy brak formalny skargi, w postaci uiszczenia wpisu, wobec czego skarga podlega odrzuceniu.
Sąd mając na względzie powyższe ustalenia oraz na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.