Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Ministra Finansów nr [...] wydaną w dniu [...] lipca 2002 r. utrzymano w mocy decyzję Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2001 r. nr [...], na podstawie której Minister Finansów postanowił odmówić wznowienia postępowania w sprawie wpisu warunkowego na listę doradców podatkowych Pana P. P. Postępowanie ze skargi P. P. zostało w dniu [...] marca 2004 r. zawieszone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny z uwagi na toczące się w tym Sądzie pod sygn. akt 6 II SA 3210/01 postępowanie ze skargi o uchylenie decyzji odmawiającej wpisu na listę doradców podatkowych.
Należy wyjaśnić, że na skutek złożonego przez Pana P. P. wniosku o uzyskanie wpisu warunkowego na listę doradców podatkowych, została wydana decyzja z dnia [...] sierpnia 1998 r. nr [...], na podstawie której odmówiono wnioskodawcy wpisu warunkowego z powodu niespełnienia wymogu z art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2002 r., Nr 9, poz.
86) tj. braku wykonywania czynności doradztwa podatkowego przez okres co najmniej 12 miesięcy. Wskazaną decyzję Minister Finansów utrzymał w mocy decyzją z dnia [...] października 1998 r. nr [...], którą to decyzję w dniu [...] grudnia 1998 r. Pan P. P. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz. 1271 ze zm.) - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegały rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wyrokiem z dnia 24 lutego 2004 r. sygn. 6 II SA 3210/01 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Ministra Finansów z dnia [...] października 1998 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję tego samego organu z dnia [...] sierpnia 1998 r. nr [...], którymi to decyzjami odmówiono dokonania wpisu P. P. na listę doradców podatkowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie badał merytorycznie kwestii, czy odmowa wpisu warunkowego na listę doradców podatkowych była zgodna z przepisami prawa materialnego, to jest art. 84 ust. 1 w zw. z art. 85 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. Nr 102, poz. 475). Uznał natomiast, że decyzja z dnia [...] sierpnia 1998 r. została podpisana przez osobę, która w chwili dokonywania tej czynności nie legitymowała się upoważnieniem do załatwiania spraw w imieniu Ministra Finansów, o jakim to upoważnieniu mowa w art. 268 a k.p.a. Przyjął, że decyzja ta dotknięta była wadą polegającą na braku jednego z elementów wymienionych w art. 107 § 1 k.p.a. Stwierdził też, że zapadła w trybie art. 127 § 3 k.p.a. decyzja z dnia [...] października 1998 r., którą utrzymano w mocy wcześniejszą wadliwą decyzję, wydana została z naruszeniem prawa.
Skarga kasacyjna od tego wyroku wniesiona przez Ministra Finansów została odrzucona przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 listopada 2004 r., sygn. akt GSK 862/04.
Wobec powyższego wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyeliminował z obrotu prawnego decyzję Ministra Finansów z [...] sierpnia 1998 r. odmawiającą P. P. wpisania na listę doradców i utrzymującą ją w mocy decyzję z dnia [...] października 1998 r. Jego prawomocność została stwierdzona od dnia [...] kwietnia 2004 r.
W niniejszej sprawie, której przedmiotem skargi pana P. P. jest decyzja Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2002 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie wpisu na listę doradców podatkowych - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 września 2006 r. podjął z urzędu zawieszone postępowanie z uwagi na prawomocne zakończenie postępowania w sprawie 6 II SA 3210/01.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznania sprawy.
W toku postępowania przed sądem administracyjnym przedmiotem sprawy była skarga na decyzję odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Ministra Finansów z dnia [...] października 1998 r., która prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została wyeliminowana z obrotu prawnego wraz z decyzją ją poprzedzającą - należy stwierdzić, że przedmiot sprawy obecnie nie istnieje.
Skarżący nie może dochodzić wznowienia postępowania, bowiem w myśl zasady wynikającej z art. 145 § 1 k.p.a. postępowanie wznawia się w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, a będąca przedmiotem sprawy decyzja - jak wyżej wskazano - została wyeliminowana z obrotu prawnego.
Na marginesie wskazać należy, że wszczęte postępowanie sądowe toczące się ze skargi na decyzję odmawiającą wpisu na listę doradców podatkowych korzystało z prawa pierwszeństwa i taki pogląd prezentuje orzecznictwo (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 1989 r., SA 1003/88, ONSA 1989, nr 1, poz. 43: "Wniesienie skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego (obecnie sądu administracyjnego) na decyzję organu administracji państwowej (...) wyłącza - do czasu zakończenia postępowania sądowego - możliwość wznowienia postępowania przez organ administracji (art. 145 k.p.a.) w sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją". Także w niepublikowanym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 1999 r., II S.A./Gd 1353/98, "Nie jest dopuszczalne wszczęcie przez organ administracji publicznej postępowania w celu zmiany, uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji, w tym także postępowania o wznowienie postępowania po wniesieniu skargi w tej samej sprawie do sądu administracyjnego".
Z drugiej strony wskazać należy, że tryb nadzwyczajny wznowienia postępowania polega na ponownym rozpatrzeniu sprawy w celu sprawdzenia, czy jakaś z wad postępowania nie wpłynęła na treść rozstrzygnięcia.
Instytucja wznowienia ma charakter nadzwyczajny. Dotyczy bowiem kontroli prawidłowości wydanej decyzji ostatecznej. Skoro została ona uchylona, a wniosek o wpis rozpoznawany będzie w ponownie prowadzonym postępowaniu administracyjnym, to skarżący będzie mógł przedstawić wszystkie swoje argumenty przemawiające za uwzględnieniem jego wniosku, także zatrudnienie w 1993 r. i okoliczność ta podlegała będzie ocenie organu.
Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia.