Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia [...] grudnia 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 1682/14 oddalił skargę C. C. uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie utrzymania w mocy uchwały ORA [...] z dnia [...] października 2013 r. o odmowie wydania zaświadczenia o odbyciu aplikacji adwokackiej.
Po doręczeniu odpisu uzasadnienia ww. wyroku skarżący C. C. złożył sporządzony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie z przedmiotowej skargi.
Z informacji podanych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych dokumentów wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną oraz synem i córką. Skarżący z tytułu wynagrodzenia za pracę uzyskuje dochód w wysokości 1696,19 zł netto miesięcznie (załączono zaświadczenie pracodawcy potwierdzające powyższe). Natomiast żona skarżącego z tytułu wynagrodzenia za pracę uzyskuje dochód w wysokości 3142 zł netto miesięcznie (załączono zaświadczenie pracodawcy potwierdzające powyższe).
Skarżący posiada trzy nieruchomości, z których dwie wynajmuje. Wskazał, że z wynajmu nieruchomości uzyskuje dochód w wysokości 2952 zł netto miesięcznie.
Syn oraz córka skarżącego studiują (załączono zaświadczenia potwierdzające powyższe). Skarżący oświadczył, że ponosi koszty studiów i utrzymania dzieci w łącznej kwocie 3600 zł miesięcznie.
Dodatkowo skarżący poniósł, że wydatki ponoszone miesięcznie na utrzymanie rodziny skarżącego i jego rodziny wynoszą 3414 zł
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
Dokonując oceny, czy skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania należy mieć na uwadze nie tylko wysokość aktualnych dochodów, ale również posiadany przez niego majątek.
W niniejszej sprawie istotne jest, iż skarżący oraz przebywająca nim we wspólnym gospodarstwie domowym żona z tytułu uzyskiwanego wynagrodzenia za pracę oraz wynajmu dwóch nieruchomości uzyskują łącznie miesięczny dochód w wysokości 7790 zł netto.
Dodatkowo na dobrą sytuację materialną skarżącego wskazuje wysokość środków przeznaczanych na studia i utrzymania dzieci skarżącego (3600 zł miesięcznie).
W konsekwencji nie można uznać, iż przy osiąganych przez skarżącego oraz jego żonę comiesięcznych dochodach skarżący nie był w stanie zgromadzić środków niezbędnych do dochodzenia swoich praw przed sądem.
W związku z powyższym w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.