Uzasadnienie
Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2005r. nr [...] działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z póź. zm.), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Organ wskazał, że zgodnie z art. 93 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r., Nr 204, poz. 2088 ze zm.) od decyzji o nałożeniu kary pieniężnej przysługuje stronie odwołanie w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. W razie przekroczenia terminu do wniesienia odwołania decyzja staje się ostateczna. Zdaniem organu z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego została doręczona dnia 25 kwietnia 2005r. a termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 9 maja 2005 r.
Przedsiębiorca wniósł odwołanie pismem nadanym w dniu 10 maja 2005r., zatem strona uchybiła terminowi do wniesienia odwołania. Nadto organ zauważył, że strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Zgodnie z art. 134 kodeksu postępowania administracyjnego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Od powyższego postanowienia strona wniosła skargę podnosząc, że faktycznie odwołanie zostało wniesione po upływie terminu ale o tym fakcie skarżąca dowiedziała się z pisma [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dania 18 maja 2005r. Po otrzymaniu tego pisma (dnia 23 maja 2005r.) strona skarżąca w dniu 27 maja 2005r. wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu. Skarżąca wskazała, że organ pozostawiając wniosek o przywrócenie terminu bez rozpatrzenia naruszył przepisy k.p.a. w sposób mający wpływ na wynik sprawy i z tego powodu postanowienie winno być uchylone.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko i wskazał, że w aktach sprawy brak jest wniosku o przywrócenie terminu a powoływanie się na okoliczność złożenia takiego wniosku nie zostało wykazane.
Na rozprawie w dniu 1 lutego 2006r. skarżący przedłożył dowód nadania pisma kierowanego do [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego. Pismo zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w dniu 27 maja 2005r.
Pełnomocnik organu podtrzymał stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z dniem 1 stycznia 2004r. weszły w życie:
- - ustawa z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), zwana ustawą o u.s.a.,
- - ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270), zwana ustawą o p.p.s.a.,
- - ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1271), zwana ustawą p.w.u.p.
Powyższe regulacje prawne statuują dwuinstancyjne sądownictwo administracyjne.
W świetle art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie i dlatego postępowanie toczy się na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie.
Art. 134 k.p.a. stanowi, iż organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
W postępowaniu wstępnym organ odwoławczy podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Ustawa rozgranicza te dwie podstawy prawne orzeczenia.
Organ orzekający w uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że skarżąca wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy po przewidzianym ustawą terminie.
Odwołanie wniesione po upływie terminu do wniesienia odwołania jest odwołaniem wniesionym po upływie terminu, ale termin ten może być stronie przywrócony na jej żądanie.
Art. 134 k.p.a. jest normą bezwzględnie obowiązującą, co oznacza, że organ w przypadku złożenia odwołania lub wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z uchybieniem terminu nie ma innej możliwości, jak stwierdzenie uchybienia terminowi do dokonania takiej czynności przez strony.
Organ orzekający wydając postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania z art. 134 k.p.a. ma obowiązek poprzedzić wydanie orzeczenia dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego co do tego, czy odwołujący przekroczył termin określony w art. 129 § 2 k.p.a., w przeciwnym wypadku postanowienie takie narusza art. 7 i art. 77 k.p.a. W omawianym stanie faktycznym trudno jest postawić organowi zarzut naruszenia wspominanych przepisów zwłaszcza w sytuacji gdy skarżąca nie załączyła do skargi dowodów nadania pisma a pismo z nieustalonych powodów nie znajduje się w aktach administracyjnych. Dowody przedstawione przez skarżącą na rozprawie wskazują na nadanie pisma skierowanego do [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego. Z wyjaśnień skarżącej wynika, że pismem tym był wniosek o przywrócenie terminu. Wniosek taki nie znajduje się w aktach sprawy tak więc okoliczność ta wymaga zbadania, bowiem w określonym stanie faktycznym i prawnym postanowienie to narusza przepisy postępowania administracyjnego w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy.
Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit c. ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.
O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 o ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi